آیا 1399 سال خوبی برای صنعت چرم خواهد بود؟

آیا 1399 سال خوبی برای صنعت چرم خواهد بود؟

سال صنعت چرم

اینکه بگوییم 1398 سال بسیار سختی برای صنعت چرم بود به معنای آن است که دشواری های آن را به درستی بیان نکرده ایم و تشریح آن کوتاهی کرده ایم. این صنعت در سال گذشته از همه جوانب تحت فشار و حمله قرار گرفته و حتی تلفاتی نیز داشت.

با این حال، چشم اندازه خوش بینانه و البته محتاطانه ای درباره وضعیت این صنعت در شش ماه دوم سال 1399 وجود دارد.در پرسشنامه اخیر که توسط برخی تحلیلگران و ناظران بازار صنعت چرم، دباغان، تاجران، دانشگاهیان تامین کنندگان مواد شیمیایی و سازندگان ماشین آلات پر شده است, نسبت به آینده این صنعت در شش ماه آینده ابراز خوش بینی کرده اند.

بسیاری از آنها معتقد هستند که در کنار افزایش فروش و پیشرفت آخر سال گذشته,  1398 سال بی رحمی برای صنعت چرم بود که به درک عموم از چرم و اعتبار این صنعت لطمه زد. افزایش گرایش به وگانیسم و بدبینی به گوشت و چرم، افزایش بهای مواد اولیه، بازار رقابتی مواد جایگزین چرم و کاهش تقاضای جهانی برای چرم باعث شد تا این صنعت زیان هایی ببیند.

با این حال، پیش بینی ها حاکی از این است که با وجود وضعیت پیش آمده از تاثیر ویروس کرونا  نشانه هایی از بهبود وضعیت بازار چرم به چشم می خورد و اوضاع در حال تغییر است. این نشانه های مثبت عمدتا در چین به چشم می خورد که حجم فروش محصولات صادراتی آمریکا به آن کشور رشد داشته است.

این رشد به رغم جنگ تجاری میان دو کشور حاصل شده است. در استرالیا و اروپا هم نشانه های خوبی دیده می شود، به ویژه در بخش چرم مبلمان و خودرو که تقاضا برای چرم رو به افزایش گذاشته است. این موضوع باعث شده است تا تاجران چرم بتوانند برای اولین بار در طول سالهای اخیر قیمت نسبتا بالاتری برای محصولات خود مطالبه کنند.

نکته قابل توجه آنکه بازار چرم در ماه های آینده رشد بیشتری خواهد داشت. در واقع بازار از وضعیت انفعال خارج شده و اعتبار و شانس خود را با عزم بیشتری در دست می گیرد. سازمان های مختلف صنعت چرم نقش موثری در مقابله با اخبار جعلی در باره چرم داشته اند.

کمپین موسوم به «مچا» از جمله تدابیری است که به موفقیت هایی در این زمینه دست یافته است.

همگام با این اقدامات لازم است که روند بهبود وضعیت چرم را سرعت بخشیده و مصرف کنندگان خصوصا نسل های جدید را که ظاهرا با چرم بیگانه هستند، آموزش داد. این در حالی است که برخی مشتریان به تدریج به این باور و تجربه رسیده اند که جایگزین های مورد نظر وگانها و همچنین موارد دیگری از جمله پلاستیکهای مشتق شده از سوخت های بیشتر از مواد پایداری مانند چرم برای محیط زیست زیان آور هستند. با توجه به این موارد، صنعت چرم در سال 1398 هر چند زیان هایی دید اما شکست نخورد.

بررسی تاثیر ویروس کرونا در صنعت چرم

توصیه‌هایی برای تاب‌آوری شرکت ها و کسب و کارها

امروز با شرایطی در جهان مواجه هستیم که بی شک از جنگ جهانی دوم سابقه نداشته است و به تبع آن کسب و کارها بایستی تلاش کنند از شرایط موجود بتوانند با چالش های کمتر عبور کنند و تاب آورتر شوند. تاب‌آوری سازمانی مفهومی است که برای مقابله سازمان با مخاطرات محیطی و موقعیت‌های چالشی بکار گرفته می‌شود. کازیه

این مفهوم موجب تقویت نگرش و رفتارهای سازنده رهبران سازمان شده و توانایی‌های شرکت را در مواجه با بحران‌های پیش‌رو بهبود می‌بخشد. با ارتقا سطح تاب آوری سازمان در برابر مشکلات، مقاومت بیشتری از خود نشان داده و مدیران نیز تصمیمات صحیح‌تری را برای بقا و پایداری سازمان اتخاذ می‌کنند. در این بخش ۸ ویژگی سازمان‌های تاب‌آور برای غلبه بر بحران ویروس کرونا پیشنهاد می‌گردد. (در بین توصیه ها عکس هایی که مشاهده می کنید, نتایج پرسشنامه ی پر شده توسط صاحب نظران و تولیدکننده ها می باشد)

۱- پذیرش و درک واقعیت

در حالیکه هنوز شناخت دقیقی از این بحران گسترده جهانی وجود ندارد مدیران ارشد صنایع چرم و محصولات چرمی باید بپذیرند شرایط عادی به شرایط اضطراری مبدل گشته است که در صورت عدم انطباق با این شرایط، ماندگاری شرکت ها با مخاطره جدی مواجه خواهد شد. شاید بتوان اذعان داشت، پذیرش و درک صحیح از واقعیت موجود اولین گام برای مقابله با این بحران فراگیر است.

۱- پذیرش و درک واقعیت

۱- پذیرش و درک واقعیت

۲- افزایش تحمل ابهام

همه‌گیری سریع جهانی این بیماری (پاندمی کرونا ویروس) و انتشار دائمی اخبار و گزارش‌های مختلف پیرامون آن طی یک ماه گذشته در کشور بر عدم قطعیت و نحوه مقابله با آن افزوده است. ﻋﺪم اطمینان ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺨش  مهمی از هر کسب و کار تلقی می گردد.

منظور از تحمل ابهام این است که افراد در تطبیق خود با تغییرات محیطی تا چه اندازه احساس تهدید می‌کنند. هنگامی که تغییرات به صورت سریع و غیر قابل پیش بینی رخ می‌دهد، اطلاعات ناکافی و غیرشفاف بوده و تفاوت نگرش افراد در نوع واکنش آنها اثر می‌گذارد.

افرادی که تحمل ابهام بالایی دارند، معمولاٌ درک مناسبی از رویدادها دارند و برعکس وجود تحمل ابهام پایین، کارآمدی افراد را در رویارویی با چالش‌ها به شدت کاهش می‌دهد. به همین دلیل افزایش تحمل ابهام، مدیران را در مقابله با مشکلات و استرس‌های ناشی از بحران‌ها در کسب و کار توانمندتر می‌سازد.

از این رو گام دوم پس از پذیرش واقعیت این است که رهبران بنگاه‌ها تحمل ابهام خود را ارتقا داده و سازمان خود را از آماج اخبار منفی و گمانه‌های متعدد رهایی بخشند. بدون شک این اقدام موثر، امنیت روانی مدیران را در مواجهه با بحران کرونا بهبود خواهد بخشید.

۲- افزایش تحمل ابهام

۲- افزایش تحمل ابهام

۳- ایجاد تیم‌های کاری تخصصی

مدیران ارشد بایستی به این نکته توجه کنند که شدت و گستردگی بحران کرونا به حدی زیاد است که بدون یاری طلبیدن از نیروهای زبده سازمان نمی‌توان به راحتی بر این بحران غلبه نمود.

بنابراین با تشکیل و حمایت مناسب از تیم‌های کاری مختلف در زنجیره تامین، تولید، بازاریابی و فروش، مالی، توزیع، خدمات پس از فروش، منابع انسانی و … زمینه هم‌افزایی این تیم‌ها فراهم شده و بر اساس اقدامات پیشنهادی تصمیم‌گیری شود. حضور رهبران سازمان در تیم‌های تخصصی مقابله با بحران کرونا بر همکاری بهتر این تیم‌ها و تقویت روحیه کار تیمی خواهد افزود و اعضای تیم‌ها را که از سطوح مختلف سازمان انتخاب شده‌اند به انجام موثر وظایف محوله تشویق خواهد نمود.

۳- ایجاد تیم‌های کاری تخصصی

۳- ایجاد تیم‌های کاری تخصصی

۴- تصمیم‌گیری مبتنی بر تحلیل

اگرچه شرایط تحمیلی بحران کرونا موجب شده تا مدیران عالی صنایع چرم و محصولات چرمی دست به اقدامات اضطراری بزنند اما این موضوع نباید سبب شود تا آنها شتابزده عمل کنند. تصمیم بر مبنای تحلیل اطلاعات، کلیدی‌ترین اصلی است که مدیران ارشد نباید از آن غافل باشند.

در واقع مدیران ارشد علاوه بر بهره‌گیری از قوه شهود خود که از تجربیات و آموخته‌های چندین ساله آنها پدیدار گشته است باید حتما از تحلیل‌های منسجم تیم‌های کاری که از جمع‌آوری و پردازش اطلاعات متنوع حاصل شده است، استفاده نمایند.

۴- تصمیم‌گیری مبتنی بر تحلیل

۴- تصمیم‌گیری مبتنی بر تحلیل

۵- شناسایی نقاط اهرمی

نقاط اهرمی محل‌هایی از یک سیستم پیچیده هستند که یک تغییر کوچک در یک جزء می‌تواند تغییرات بزرگی را در همه اجزاء سیستم به همراه داشته باشد. مدیران صنایع در شرایط بروز بحران کرونا ویروس لازم است تا نقاط اهرمی را شناسایی نموده و سازمان را در مسیر درست هدایت نمایند.

برای یافتن نقاط اهرمی فرمول سریع و آسانی وجود ندارد و هر شرکت باید بر اساس بررسی مجدد عملکرد خود بیاموزد نقاط اهرمی سازمان کجا هستند. در واقع تمرکز بر نقاط اهرمی موجب تحقق راهبردهای سازمانی شده و بهبود فعالیت‌های سازمان و ارائه خدمات به مشتریان را به همراه خواهد داشت.

تمرکز بر نقاط اهرمی که نقاط قوت سازمان محسوب می‌شوند، مزیت رقابتی بیشتر را برای سازمان فراهم می سازد. در این زمینه بایستی به شایستگی های کلیدی و عوامل کلیدی موفقیت نیز توجه داشته باشید.

۵- شناسایی نقاط اهرمی

۵- شناسایی نقاط اهرمی

۶- اطلاع‌رسانی به هنگام

اطلاع‌رسانی و شفاف‌سازی تصمیمات و اقدامات سازمان به ذینفعان از جمله تامین‌کنندگان، کارکنان، عرضه‌کنندگان، مشتریان و سهامداران از فعالیت‌های ارزشمندی است که همراهی موثر ذینفعان را در پی خواهد داشت.

استمرار در امر اطلاع‌رسانی به موقع،  مدیران سازمان را در موقعیتی قرار خواهد داد که ضمن جلب اطمینان ذینفعان از بروز تنش‌های احتمالی بعدی نیز جلوگیری به عمل خواهد آورد. شفاف‌سازی اقدامات انجام شده و تصمیمات اتخاذ شده به همراه رفتار صادقانه می‌تواند رهبران سازمان را در ترسیم چشم انداز واقع‌گرایانه و خوش‌بینانه یاری نموده و تاثیر مثبتی بر ذینفعان به ویژه کارکنان و سهامداران شرکت خواهد داشت.

۷-اقدامات کارآفرینانه و خلاقانه

امروز با بحرانی مواجه هستیم که گذر از آن و شرایط پس از آن دیگر به مفهوم بازگشت به شرایط اولیه نخواهد بود. زنجیره تامین در جهان دچار آسیب شده است. لذا تولیدکننده های چرم و محصولات چرمی نیازمند اقدامات کارآفرینانه برای تامین مواد اولیه، یافتن منابع جدید، ارتباطات بهتر با مشتریان، ورود به حوزه های جدید هستند.

در دوره پساکرونا با تغییر نگرش ها و سبک زندگی مشتریان مواجه خواهیم شد که بر منطق مدل های کسب و کار و ارزش پیشنهادی تاثیر خواهند داشت.  لذا مدیران ارشد بایستی توجه خود را به اقدامات کارآفرینانه برای حل مشکلات، یافتن راهکارهای جدید و جلب مشارکت کارکنان معطوف سازند. کشف فرصت های جدید و بهره برداری همزمان از ظرفیت ها و توانمندی های موجود و یا دوسوتوانی در این زمینه اهمیت دارد.

۸- همدلی با کارکنان

از مهمترین وظایف مدیران صنایع چرم و محصولا چرمی در مواجهه با بحران‌های بزرگ از جمله کرونا آن است که به‌گونه‌ای اقدام نمایند که کارکنان کماکان احساس کنند که سازمان برای آنها ارزش قائل است و آنها را مورد توجه قرار می‌دهد.

مدیران بایستی به کارکنان نشان دهند با درک ابعاد گوناگون بحران در تلاش هستند تهدیدهای پیش‌رو را خنثی نموده و در این راه از توانمندی‌های کارکنان استفاده خواهند نمود. تشویق کارکنان به اقدامات ابتکاری، استرس وارده به کارکنان را کاهش داده و تا حد زیادی مشارکت فعالانه آنها برای خروج سریع‌تر از بحران مهیا خواهد ساخت. حمایت از کارکنان در این شرایط بر تعهد بلندمدت کارکنان تاثیر مثبت دارد. از دست دادن نیروهای با استعداد در زمان فعلی در دوران پساکرونا به سادگی قابل جبران نخواهد بود.

سنجش مزیت نسبی و رقابتی صنعت چرم ایران در بازارهای جهانی

سنجش مزیت نسبی و رقابتی صنعت چرم ایران در بازارهای جهانی

رقابت صنعت چرم ایران

هنگامی که از پل ساموئلسن برای معرفی یک قانون «واقعی» و «شایسته » سئوال می شود، وی از مزیت نسبی» نام می برد. دلیل این انتخاب را می توان از یک سو در مبانی این نظریه و از سوی دیگر در کاربرد گسترده آن جستجو کرد.(صنعت چرم)

تجارت بین الملل از شاخه های اصلی علم اقتصاد و از طرف دیگر از کلیدی ترین حوزه های سیاستگذاری است، و بی تردید مفهوم «مزیت»، شالوده اصلی آن را تشکیل می دهد.

اما مفهوم مزیت که در پی تبیین واقعیات تجارت در عرصه جهان است، به دنبال تحول در شرایط تجارت جهانی، تکوین یافته تا قدرت تبیین خود را حفظ کند. مزیت نسبی» که خود تکوین یافته نظریه «مزیت مطلق» بود، به مزیت نسبی پویا» و سرانجام به مزیت رقابتی، تحول یافت تا بتواند واقعیات تجاری بین کشورها را توضیح دهد.

تجارت بین الملل

تجارت بین الملل

در همین راستا، شاخص های اندازه گیری مزیت محصولات قابل تجارت کشورهای ظهور و کاربرد یافتند، چرا که در نهایت هر طرف تجارت باید می دانست که چه محصولی را تولید و صادر و چه محصولی را وارد کند؟

این سئوال با سئوال دیگری کاملتر می شود و آن اینکه منبع یا منابع تعیین مزیت کدامند؟ شاخص های اندازه گیری مزیت که متناسب با رشد نظریه مزیت بسط پیدا کرده اند، به این سئوال ها در حوزه عمل پاسخ داده و میدهند.

دسته ای از این شاخص ها چون شاخص هزینه منابع داخلی (DRC) و یا مزیت نسبی آشکار شده (RCA) که از جمله شاخص های سنتی اندازه گیری مزیت هستند، سئوال اول را پاسخ می دهند و دسته دیگر از شاخص ها چون شاخص نقشه ریزی تجاری (TM) و شاخص سهم پایدار بازار (CMS) که جزو شاخص های نوین هستند، به گونه ای به سئوال دوم هم پاسخ می دهند.

مقاله حاضر به بررسی مزیت صنعت چرم ایران می پردازد. با توجه به اطلاعات قابل دسترسی، شاخص های مزیت برای زنجیره این صنعت شامل پوست، چرم و محصولات چرمی اصلی (کفش و پوشاک چرمی) محاسبه شده اند و ضمن ارزیابی مزیت، منابع آن نیز بررسی می شوند. مقاله از چهار بخش تشکیل شده است، بعد از مقدمه، در بخش اول به طور خلاصه تحول نظریه مزیت ارائه می شود. در بخش دوم مقاله شاخص های DRC

TM ، RCA و CMS، برای صنعت چرم محاسبه و ارائه می شوند و سرانجام مقاله با یک جمع بندی به پایان برده می شود.

بررسی مزیت صنعت چرم

بررسی مزیت صنعت چرم

در این مقاله مزیت صنعت چرم و محصولات چرمی ایران ارزیابی شده است. به این منظور شاخص های مزیت شامل DRC، RCA، TMو CMS برای پوست، چرم و محصولات چرمی (کفش و سایر پوشاک چرمی) محاسبه شده اند.

نتایج حاصل از محاسبه شاخص ها نشان می دهد که ایران در صدور پوست (ماده اولیه اصلی صنعت چرم) برای دباغی دارای مزیت است البته چون سیاست کشور جایگزینی صدور این ماده با محصولات دارای ارزش افزوده بالاتر است، شاخص های مبتنی بر اطلاعات تجاری بیانگر خروج تدریجی کشور از بازار پوست است.
بر حسب شاخص DRC (هزینه منابع داخلی)، کشور در زمینه چرم دارای مزیت بالقوه است و شاخص RCA (مزیت نسبی آشکار شده) نشان می دهد که در سال های اخیر این مزیت به فعل در آمده و ایران در صدور چرم دارای مزیت نسبی شده است.

شاخص TM (نقشه ریزی تجاری) نشان می دهد اگر چه کشور در گروه برندگان بازار چرم قرار گرفته است ولی بازار چرم در جهان در سال های اخیر رو به افول است. در این صورت شناخت بازارهای صادراتی و اعتلای عوامل تعیین کننده مزیت رقابتی اهمیت مضاعف می یابند.

تحلیل شاخص CMS (سهم بازار پایدار) نشان می دهد که مزیت کشور در بازار چرم پایدار نیست، این امر علاوه بر رو به افول بودن بازار این محصول در سال های اخیر به انتخاب نامناسب بازارها و اثر رقابتی منفی بر می گردد.

در زمینه محصولات چرمی اگرچه شاهد رشد صادرات هستیم، اما هنوز RCA کوچکتر از یک است، لذا کشور فاقد مزیت نسبی است. شاخص TM نشان می دهد که بازار این نوع محصولات روبه افول و در نتیجه رقابت در آن دشوار است. شاخصCMS نیز برای بیشتر بازارهای صادراتی منفی است.
در مجموع اگرچه صادرات صنعت چرم کشور دارای رشد است اما تا رسیدن به مزیت پایدار و رقابتی به ویژه در محصولات با ارزش افزوده بالاتر فاصله دارد. پیمودن این فاصله مستلزم توجه به عوامل تعیین کننده مزیت رقابتی چون فناوری، تحقیق و بازاریابی است.

برای دانلوئ فایل بر روی لینک زیر کلیک کنید

فایل PDF

 

چشم انداز صنعت چرم در سال 98

چشم انداز صنعت چرم در سال 98

بشر همواره سعی بر آن داشته تا با انتخاب بهترین ها، شرایط ایده آل  و بهتری برای زندگی خویش مهیا نماید. از این رو ما با تولید محصولات با کیفیت،  بمنظور چشم انداز صنعت چرم, کفش و محصولات چرمی و جلب رضایت مشتریان برای رسیدن به این هدف تلاش می کنیم.
در سال 97 پس از ماجرای خروج آمریکا از برجام و افزایش شدید نرخ ارز نسبت به ریال ایران و در حقیقت کاهش بیش از سه برابری ارزش پول ملی و به دنبال آن تورم افسار گسیخته، اقتصاد کشور را وارد فصل تازه ای از چالش کرد.
گرچه دولت تلاش کرد که با ابزار واردات، مواد اولیه کارخانجات با نرخ ارز پائین تر از بازار، بار روانی تورم را کاهش دهد اما متاسفانه سوء استفاده های انجام شده در امر ثبت سفارش و تخصیص ظاهرا ناخواسته ارزهای ارزان به کالاهای مصرفی و غیرضرور علاوه براینکه در این امر تاثیر نگذاشت بلکه بازار به سرعت راه خود را بدون توجه به این مسائل طی کرد و قیمت ها با ارز آزاد تنظیم شد و اکثریت کالاهای مصرفی با افزایش سه برابری مواجه شدند که شوک بزرگی را ایجاد کرد.زیر پایی پلاستیکی
.
چشم انداز صنعت چرم - قاچاق پوست و دام زنده
.
صنعت چرم نیز با وجود ظاهر قضیه که ماده اولیه آن (پوست خام) داخلی است و علی الاصول نباید تاثیر زیادی از افزایش نرخ ارز بپذیرد, متاسفانه عملا زودتر از سایر کالاها با ارز آزاد هماهنگ شد و فشار زیادی را به صنعتگران وارد کرد. زیر پایی پلاستیکی
رونق قاچاق پوست و دام زنده نیز وضعیت بازار پوست خام را پیچیده تر کرد.
در چشم انداز صنعت چرم, مواد شیمیائی فرآوری چرم نیز که کاملا وابسته به واردات است نیز با دو چالش روبرو شد:
اول اینکه ثبت سفارشات چه برای واردات جدید و چه واردات موجود در گمرکات در گرداب تصمیم گیری های متعدد و گاها متناقض گرفتار شد و در نتیجه موجودی آن در بازار و کارخانجات شدیدا کاهش پیدا کرد.
دوم اینکه بعضی از تولید کنندگان مواد شیمیائی اروپائی به بهانه تحریم از دادن پروفرما خوداری کردند و واردات از ترکیه نیز با قیمت های بسیار بالاتر انجام پذیرفت و در نهایت مواد شیمیائی متاسفانه فراتر از نرخ ارز آزاد در بازار معامله شد و نتیجه امر این بود که تعدادی از کارخانجات با کاهش تولید مواجه شدند و قیمت چرم نیز به تبع آن سریعا افزایش پیدا کرد و صنایع بالادستی مانند کفش و محصولات چرمی را تحت تاثیر قرار داد.
این در حالی اتفاق افتاد که برند های خارجی کفش و محصولات چرمی به تدریج صحنه بازار را ترک کردند و واردات چرم نیز عملا بدلیل بالابودن قیمت که ناشی از افزایش نرخ ارز بود متوقف شد.
همه این عوامل موجبات افزایش قیمت چرم و محصولات چرمی را به بیش از دو برابر قبل فراهم کرد که با توجه به کاهش شدید قدرت خرید جامعه فروش چرم و محصولات چرمی کاهش پیدا کرد.
.
جرم, کفش و محصولات چرمی

.

چشم انداز صنعت چرم در سال 98 اگر چنانچه:
1- دولت بتواند ارز لازم برای واردات مواد شیمیائی تامین و تسهیل واردات آن را عملیاتی کند،
2- جلوی قاچاق پوست و دام زنده را بگیرد،
3- تسهیلات لازم برای واردات کمبود پوست سنگین را به صورت وت بلو فراهم کند
4- با کمک به امر بازسازی و نوسازی صنایع چرم سبک با هدف تولید و صادرات، به صنعتگران چرم انگیزه لازم را بدهد،
5- تورم را کنترل و مدیریت کند,زیر پایی پلاستیکی
6- نرخ ارز را واقعی و تب و تاب ارز بازی غیر مولد جامعه که ناشی از بی ثباتی اقتصادی است ساماندهی کند،
این امید وجود دارد که قیمت ها ثبات پیدا کرده و کارخانچات با افت تولید مواجه نشوند در غیراینصورت بی ثباتی قیمت ها، کاهش مصرف را به بار آورده و پیآمد طبیعی آن کاهش تولید و کاهش اشتغال در صنعت چرم و صنایع بالادستی از جمله کفش و محصولات چرمی است که آثار زیانباری را بدنبال خواهد داشت.
صنایع چرم دلیر تولید کننده انواع چرم های طبیعی، به منظور تداوم فعاليت‏های كمی و كيفی و استفاده بهينه از امكانات و منابع خود،  بمنظور كسب رضايت مشتريان جهت گیری های استراتژیک خود را حول محورهای زیر متمرکز نموده است: زیر پایی پلاستیکی
درك و شناسايي خواسته ‏ها و نیازهای مشتريان ؛
شناسایی و توجه به الزامات قانوني، ايمني و تلاش براي برآورده كردن آنها؛
اعتقاد به نیروی انسانی و مشارکت این نیرو به عنوان اصلی ترین سرمایه سازمان و تلاش در جهت حفظ کرامت این سرمایه؛
بهبود مستمر از طریق اجرای سیستم مدیریت کیفیت؛
افزايش توان رقابتی با افزايش گستره تولیدات و کیفیت محصولات
کاهش ضایعات به منظور استفاده بهینه از منابع و حفظ محیط زیست.
مدیریت صنایع چرم دلیر موظف به اجرا و نهادينه كردن خط مشي فوق در سازمان بوده و در جهت نيل به این اهداف ، نظام مديريت كيفيت  ISO9001 و الزامات مشتري را اجرایی نموده است.
“سپاش از شما خواننده محترم از توجه شما به این نوشته, شما هم می توانید نظرات خود را در زیر همین پست در رابطه با چشم انداز صنعت چرم در سال 98 بیان نمایید”
راز بقا در صنعت چرم

راز بقا در صنعت چرم

صنعت چرم و راز بقا آن - دباغی و ساخت در صنعت جرم ایران - صنایع چرم دلیر
تا همین چندی پیش در صنعت چرم اگر یک دباغی همه کارهایش را خودش انجام میداد و روی همه امور کنترل خوبی داشت یک دباغی خوب قلمداد میشد.

اما زمانه عوض شده و این کارها دیگر در صنعت چرم کافی نیست. برای بهبود در کارها، اعم از امور اجتماعی، زیست محیطی و هر حوزه دیگری که به چرخه تولید چرم مربوط میشود، دباغها باید درک درستی از هر مرحله از کارشان داشته باشند؛ مثلا از مواد خام اساسی گرفته تا فرصتهای بازیافت را باید به درستی بشناسند.

چرا وضع فرق کرده است؟ دباغ ها چه فاکتورهای جدیدی را باید مد نظر قرار دهند؟ و دبا غهایی که تغییرات جدید را میپذیرند چه فرصتهایی در صنعت چرم پیش رو دارند؟

چرا تغییرات به وجود آمده اند؟

تغییراتی که امروزه در صنعت چرم میبینیم طی 50 سال اخیر حاصل شده است. بدون تردید انقلاب صنعتی منجر به تحولات عظیمی در زندگی بشر طی قرون اخیر شده است اما زمان زیادی نیز لازم بود تا تاثیرات منفی آن شناخته شود.

در 50 سال گذشته آگاهی افراد بیشتر و منجر به کاهش آلودگی هوا و مواد آلاینده و مضر شده است. این آگاهی در یک دهه گذشته نمود بارزی داشته است و همه به این باور رسید هایم که امکان دارد زیانهایی که ما وارد میکنیم نسلهای آینده را هم تحت تاثیر قرار داده و استانداردهای زندگی آنها را هم کاهش دهد.

برخی حتی در سطوح بالای مدیریتی این تاثیرات مخرب را انکار میکنند اما آنان افرادی هستند که روز به روز منزویتر میشوند. با توجه به بالا رفتن آگاهیهای عمومی و فعالیتهای انجمنهای مردم نهاد و حجم زیاد اطلاعاتی که در رسانه های اجتماعی منتشر میشود این تاثیرات مخرب به دغدغه مصرف کنندگان هم تبدیل شده است.

بیشتر برندهایی که با دباغها در ارتباط هستند نیاز دارند که در زمینه های اجتماعی و زیست محیطی برندهایی فعال و سازگار با دغدغه های مردم شناخته شوند.

دباغهایی که همگام با پیشرفتهای اجتماعی و زیست محیطی حرکت میکنند از چشم اندازهای تجاری خوبی برخوردار هستند. البته نگرانی هایی درباره بالا رفتن هزینه ها وجود دارد اما واقعیت این است که بسیاری از این تغییرات ضروری باعث صرفه جویی در هزینه ها نیز میشود و مصرف کنندگان آگاه هم آمادگی بیشتری برای پرداخت پول بیشتر و خرید محصولات بهتر دارند.

هر کسی به این گفته شک دارد بهتر است نگاهی به آنچه که غذای ارگانیک نامیده می شود بیندازد. غذای ارگانیک در سراسر جهان توسعه یافته جایگزین را هها و محصولات ارزانتر شده است.

حوزه های پیشرفت در چرخه تولید چرم

یکی از دغدغه های بسیاری از برندها تامین منابع مواد خام است. برندها می خواهند بدانند آیا پوست های خام یکه از منابع مختلف به دست آورده اند با استاندارهای زیست محیطی و حقوق حیوانات مطابقت دارد؟

در این زمینه پیشرفت های زیادی حاصل شده است. اطلاعات ضروری در اختیار دبا غها قرار می گیرد و سیستم هایی برای انتقال اطلاعات از دباغی ها به برندها و مصرف کنندگان ایجاد شده است. در بعضی زمینه های این اطلاعات کشتارگاه ها را هم در بر می گیرد اما لازم است که مزارع و دامداری ها را نیز شامل شود.

نگرانی ها بابت مواد خام فقط به پوست مربوط نمی شود بلکه این دغدغه ها در مورد مواد شیمیایی، آب و انرژی هم وجود دارد. یکی از مسائل این است که تولیدکنندگان شیمیایی نمی خواهند فرایند و تمام مواد تشکیل دهنده محصولات خود را فاش کنند.

آنها این موارد را جزو حقوق مالکیت محسوب می کنند. شاید راه حل این مشکل این باشد که نهاد مستقل متولی صدور مجوز شوند و تایید کنند یک شرکت های شیمیایی استانداردهای لازم را رعایت کرده اند.

در مورد آب و انرژی هم باید کاملا روشن باشد که دباغی ها آنها را از چه منابعی تامین می کنند. شاید در کشورهای در حال توسعه این موضوع دشوار باشد.

برای نمونه، تاثیر دباغی ها بر منابع آبی هنوز مشخص نیست و اطلاعاتی درباره آنها جمع آوری نشده است.

یکی از موضوعات مورد بحث در پایداری منابع، دسترسی منطقه ای است. صنعت چرم بیش از گذشته جهانی شده است اما قطعا برخی برندها فرصت هایی دارند تا به منابع منطقه ای رجوع کنند.

در عین حال، باید فرصت هایی خلق کرد تا تاثیرات و موانع حمل و نقل کاهش پیدا کند و کشورهای منبع یا تامین کننده خود را با استانداردهای زیست محیطی کشورها یا برندهای مقصد هماهنگ کنند.

اینجا هدف این نیست که عملکرد دباغی ها بررسی شود بلکه هدف بررسی فاکتورهایی است که خارج از کنترل آنها قرار دارد.

با این حال یک فاکتور در داخل دباغی ها هست که باید به آن پرداخت. در گذشته اهمیتی نداشت که سرنوشت یک تکه چرم چه خواهد شد و سر از کجا درخواهد آورد.

اما امروز سرنوشت آن از ابتدا تا آنها اهمیت پیدا کرده است. به عبارت دیگر، تمام مواد به کار رفته در کفش، مبل و چیزهای دیگر پس از پایان عمرشان نباید به زباله دان سپرده شود بلکه باید به عنوان مواد خام برای محصولات دیگر بازیافت شده و به کار برود.

اگر چه این روند از اختیار دباغی ها خارج است اما آنها می توانند مواد شیمیایی در تولید چرم را با دقت بیشتری به کار برده تا تاثیر منفی در ماهیت چرم نداشته و بتوان آن را برای محصولات دیگر بازیافت کرد.

بسیاری از دباغ یها با برندها همکاری می کنند تا چرم مناسبی به منظور بازیافت و استفاده در محصولات دیگر تولید کنند.

فاکتور مهم دیگر استفاده دباغی ها از فناوری های موجود برای تولید چرم های سبک است. این نوع چرم مزیت های زیادی دارد و در ساخت صندلی های هواپیما کاربرد بیشتری دارد.

همچنین هر تولیدکننده خودرو امیدوار است بتواند وسایط نقلیه سبک تری تولید کند. برای چنین تولیدکننده هایی کاهش دهد, حتی یک گرم وزن خودرو اهمیت فراوانی دارد.

همچنین استفاده از چرم سبک در خودرو و هواپیما موجب می شود تا حمل و نقل و ترابری با سوخت کمتری انجام شود و در مصرف سوخت صرفه جویی شود.

برندها در تلاش برای یافتن راه حل ها و محصولات پایدار همچنان به دنبال جایگزین هایی برای چرم هستند.

صنعت چرم باید از این موضوع آگاه باشد و با اقدامات حساب شده عملکردی منطقی داشته باشد. علاوه بر این نیاز است تا با آموزش و قانون گذاری استاندارهای تولید و استفاده از چرم در صنعت چرم سراسر دنیا بهبود پیدا کند و از آن استفاده مناسب و درست بشود.

صنعت چرم و راز بقا آن - دباغی و ساخت در صنعت جرم ایران - صنایع چرم دلیر
فرصت های پایدار

مشتریانی هستند که تمایل دارند بدون توجه به قیمت ها از محصولاتی با دوام و تولید شده با فناوری های روز استفاده کنند. کسان دیگری هستند که هرگز به این رویکرد علاقه نداشته و ندارند.

اما اکثریت بزرگی از مردم در حد وسط این دو گروه قرار دارند. آنان را قبل از آنکه تصمیم به خرید بگیرند باید ترغیب کرد و فواید محصولات را برایشان توضیح داد.

دیگر زمان آن گذشته است که در خفا و به طور پنهانی کار کرد بلکه دباغی ها باید آشکارا نشان دهند که در حال انجام کار درست هستند و خریداران را نیز از فواید کار و محصولاتشان مطلع کنند.

حرکت به سوی آینده ای پربارتر فرصت های بیشتری هم ایجاد می کند اما باید به یاد داشت که مزایا و امتیازات هر محصولی محدودیت هایی نیز دارد.

هنوز بحث بر سر اینکه آیا پوست خام جزو محصولات فرعی صنایع لبنی است ادامه دارد اما فارغ از نتیجه نهایی این مباحثه، استفاده از محصولات طبیعی سازگاری بیشتری با دنیای امروز خواهد داشت.

لذا به هنگام اشاعه استفاده از چرم باید این نکته مهم را به خاطر داشت. بسیاری از برندهای برتر دنیا می خواهند به استفاده از چرم ادامه دهند و حتی بر میزان آن بیفزایند.

بنابراین، نفع صنعت چرم در این است که تا به دباغ ها کمک کند نیازهای امروزی مردم و برندها را تامین کنند.

به منظور رفع نگرانی برندها نظارت های بیشتری بر فعالیت های چرخه تولید چرم صورت می گیرد. به همین دلیل دباغی ها با استانداردهای متناقضی روبه رو می شوند و باید نیازهای متفاوت مشتریان را پاسخ بدهند.

این شاید تهدیدی برای این صنعت چرم باشد. اما فرصت اینجاست که دباغی ها و برندها می توانند در یک همکاری نزدیک به استانداردهایی دست پیدا کنند که برای طیف وسیعی از مشتریان مناسب خواهد بود.

در دهه های اخیر چرم جابجایی گسترده ای را میان کشورهای در حال توسعه یافته و در حال توسعه تجربه کرده است. به طور قطع، استانداردهای جدید منجر به فرایندی می شود که طی آن تولیدکنندگان چرم مجبور می شوند استانداردهای زیست محیطی و اجتماعی را مراعات کنند.

این عرصه جدید دارای تهدیدهایی است که ممکن است برای بعضی دیگر یک فرصت بسیار خوب باشد.

در این میان نیز صنایع چرم دلیر با سابقه ی بیش از نیم قرن تجربه و پیشگام در فن آوری و ارتقاء چرم در صنعت چرم ایران در این راه پیشقدم شده و محصولات جدید خود را در حال اراِئه به بازار فروش می باشد.