چگونه کفش های ارگونومیک انتخاب کنیم؟

چگونه کفش های ارگونومیک انتخاب کنیم؟

کفش ها تنها محل تماس پا با زمین حین راه رفتن است و با انتخاب یک کفش مناسب و به اصطلاح ارگونومیک می توانیم راه رفتن راحت تری داشته و در ضمن از آسیب های وارده بر پاها (زانو و قوزک پا) و بخصوص کمر در راه رفتن های طولانی مدت جلوگیری کنیم. پاها، قلب دوم ما هستند! پس لباس مناسبی به تنشان کنیم!

برای انتخاب کفش های ارگونومیک چه اصولی را باید رعایت کنیم؟
هنگام انتخاب کفش ارگونومیک این قانون اولیه را در ذهن داشته باشید که پای شما هرگز نباید خود را با شکل کفش منطبق کند.
بسیاری از افراد تصور می کنند که کفش در زمان نو بودن باید پاشنه تنگی داشته باشد چرا که احتمال دارد در اثر استفاده روزمره به اصطلاح «جا باز می کند». این اشتباه باعث می شود که عده زیادی کفش تنگ انتخاب کنند.
در بیشتر افراد یک پا از پای دیگر کمي بزرگتر است به همین دلیل توجه کنید که همواره کفش را به اندازه ی پای بزرگتر خود بگیرید. کمي با کفش نو در مغازه راه بروید و از راحت بودن آن اطمینان حاصل کنید.
در صورت لزوم برای پای کوچکتر از یک کفی تنگ کننده استفاده کنید و دقت کنید کفش باید با پای شما اندازه باشد و از خریدن کفش تنها از روی سایز نوشته شده بر آن خودداری کنید.
وقتی کفش ارگونومیکدر پایتان است باید حداقل 1- 5/ 0 سانتیمتر بین بلندترین انگشت پا و نوک کفش فاصله باشد در غیر این صورت یک سایز بزرگتر را انتخاب کنید.
هنگام راه رفتن، کفش باید با پای شما خم شود. در واقع کفش باید پای شما را در برگیرد نه اینکه محدود کند. از ویژگی یک کفش پیاده روی خوب می توان سبکی، انعطاف پذیری کفش در پنجه و ضربه گیری را نام برد.
جنس رویه کفش باید ترکیبی از نایلون و چرم باشد. این قسمت همیشه باید خشک و سبک بوده و تهویه مناسب داشته باشد.
رویه کفش باید حفاظت خوبی برای پا فراهم نماید و در بالای محل قرارگیری پاشنه، پدگذاری شده باشد.
کفی کفش نیز باید دارای دو خاصیت اساسی باشد، اول آنکه باید جاذب ضربه در حین راه رفتن بوده و دوم آنکه با دوام باشد.
کفش باید طوری باشد که زود تغییر شکل ندهد، همچنین اعصاب و عروق، ماهیچه ها، مجاری لنفاوی پا در آن تحت فشار نباشد و مفاصل بتوانند حرکات طبیعی خود را به راحتی انجام دهند.

چگونه کفش های ارگونومیک انتخاب کنیم؟

پای عادی در طول روز حدودی عرق می کند، این مساله موجب می شود که حاشیه کفش پوسیده شود. بسیار مهم است که هرکفش خود را به طور مرتب یک روز در میان بپوشید تا هر کفش، یکی دو روز فرصت برای خشک شدن و هوا خوردن داشته باشد.
اگر از کفی استفاده می کنید به یاد داشته باشید هر روز پس از در آوردن کفش، کفی ها را برای هوا خوردن از کفش خارج کنید تا عمر طولانی تری داشته باشند.
توصیه بیشتر متخصصان و محققان این است که در انتخاب کفش، اولویت را به اندازه ی مناسب، سبکی، ضربه گیری و انعطاف پذیری داده و در عین حال تمامي موارد ذکر شده را لحاظ کنید. چون چشم پوشی از هر یک از موارد ذکر شده، کفش را از نظر بهداشتی و ارگونومی نامناسب می سازد.
البته در انتخاب کفش باید به تفاوت های فردی مثل وزن، قد و نوع ریخت اسکلتی فرد نیز توجه داشت. در مورد خانم ها نیز ارتفاع پاشنه حداکثر بین 5/ 2 تا 5/ 3 سانتیمتر توصیه می شود که دقت نکردن به این نکته منجر به ناراحتی های فراوانی از جمله کمردرد، زانو درد و گرفتگی های مکرر عضلانی در ناحیه ساق پا می شود.

دقت در انتخاب کفش و توجه به رعایت اصول استاندارد در تولید آن یکی از ضروری ترین نیازها برای حفظ سلامت افراد است.
اغلب مردم در انتخاب کفش به زیبایی و رنگ و طرح آن دقت می کنند نه به استاندارد بودن آن. این مساله باعث به خطر افتادن سلامتی افراد در دراز مدت می شود. انتخاب کفش در وهله اول باید بر اساس نوع استفاده ای که از آن می شود، صورت گیرد و کفش استاندارد کفشی است که سه مشخصه بارز داشته
باشد: جنس خوب، پاشنه استاندارد و قالب و پنجه استاندارد.

رویه کفش های ارگونومیک:

چرم طبیعی، به علت دارا بودن منافذ طبیعی در بافتش، امکان تبادل هوا میان بیرون و داخل کفش را فراهم آورده و باعث تنفس پا می شود به همین دلیل ساده، بهترین رویه برای کفش همان رویه چرم طبیعی است، رویه مصنوعی به علت تبادل نکردن هوا باعث بوی بد پا و عرق کردن بیش از حد می شود.

زیره کفش های ارگونومیک:

زیره کفش های ارگونومیک موجود در بازار دو نوع است:
یکی زیره پلی اورتان (پی یو) و دیگری زیره پلی وینیل کلراید (پی وی سی). زیره های PU سبک تر، راحت تر، قابل انعطاف تر و در برابر سایش مقاوم تر بوده و دوام آنها بیشتر است و بعد از گذشت زمان، اصطکاک آن به صورت جزئی کاهش می آبد و درجه سختی آن نسبت به لاستیک نیتریل کمتر است، به همین دلیل شوک های فشاری را جذب می کند.
ظاهر این زیره ها توپر بوده و در حالت خم کردن انعطاف بیشتری داشته و با فشار انگشتان دست، داخل می روند.
به هنگام خرید کفش باید به این نکته نیز دقت کرد که کف زیره نباید صاف باشد بلکه باید آج دار باشد تا از لیزخوردن جلوگیری کند.

پنجه کفش های ارگونومیک:

توجه به استانداردهای پنجه کفش ارگونومیک هم در انتخاب آن بسیار مهم است. از نظر قالب بندی، فضای پنجه کفش باید طوری باشد که به انگشت های پا فشار وارد نکند.
کفش هایی که پنجه آنها تیز است باعث می شوند انگشت های پا روی هم بیافتند.
این کفش ها، انگشتان پا را تحت فشار قرار داده و آنها را بدفرم می کنند. این مساله در خانم ها شایع تر است؛ به طوری که انحراف شست پا در خانم ها 9 برابر آقایان است و جلوی کفش باید به گونه ای باشد که پنجه های پا از هم باز بشود.

پاشنه کفش های ارگونومیک:

پاشنه به طور معمول از چرم و لاستیک ساخته می شود به طوری که قسمت فوقانی از چرم و کف آن از لاستیک نرم است.
برای کفش بانوان و کودکان به طور معمول از لاستیک سفت استفاده می شود، زیرا وزن آنها کمتر است و نیازی به جذب ضربه مانند مردان نیست. باید توجه داشت پاشنه با لاستیک سفت دوام کفش را بیشتر می کند. پاشنه پهن و با ارتفاع کم، ثبات را زیاد می کند و فشار وارد بر پاها را کاهش می دهد ولی افزایش ارتفاع پاشنه باعث کاهش ثبات و افزایش تنش های وارد بر جلوی پا می شود.

چگونه کفش های ارگونومیک انتخاب کنیم؟

تنه کفش های ارگونومیک:

تنه کفش ارگونومیک که در واقع چارچوب روی کفش است و دور پا را در بر مي گيرد، به راحتی در برابر فشارهای وارده مقاومت کند و شرایط طبیعی پا را حفظ کند.

کفش مناسب و استاندارد از دیدگاه ارگونومی:
پای انسان قلب دوم اوست. بسیاری از گذشتگان بر این باور بودند که نقاط خاصی از کف پا نمایانگر سلامت بخش هایی از بدن است و نیاز به مراقبت زیادی دارد. برای انتخاب کفش باید راحتی و سلامت پا را در نظر گرفت.
کفش راحت ،کفشی است که دارای ارتفاع مناسب بوده و پا در کفش احساس راحتی کند. به طور معمول نباید کفی کفش سفت بوده و فشار را فقط به یک نقطه منتقل کند. توزیع یکسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترین شکل کفش می باشد البته کفش های پاشنه بلند باعث انتقال بیشتر وزن به جلوی پا شده و توصیه می شود که به مدت طولانی درطول روز استفاده نشود.

معمولاً نوک باریک و پاشنه بلند کفش باعث انتقال وزن بدن به جلوی پا و تغییر شکل درانگشتان و بیرون زدگی استخوان پا به خارج می شود.
تداوم در استفاده از این کفش ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف کشیده می شود.این ناهنجاری ها دردهای ناراحت کننده ای را درافراد ایجاد می کند که تغییر شکل استخوان پا برگشت ناپذیر است و در نتیجه فرد مجبور به پوشیدن کفش سفارشی م یشود.

برخلاف تصور مردم به خصوص زنان که صندل و دمپایی را راحت ترین کفش می دانند، کفش مناسب کفشی است که پا را به طور کامل در برگیرد و توصیه می شود که خرید کفش در حد ممکن در ساعات بعد ازظهر که پا به بزرگترین حجم خود رسیده، انجام شود.
زیرا تورم و افزایش حجم عضلات پا در بعدازظهر در بزرگ ترین حالت آن است. با وجود اینکه بیشترین دردها و ناراحتی های کمر و پا به خاطر کفش نامناسب است، ولی تنها درصد بسیار کمي از کفش ها از لحاظ ارگونومی استاندارد هستند و معمولا از نظر جنس، مدل، قرارگیری پاشنه و نحوه توزیع وزن مناسب نیستند اما متاسفانه بیشتر مردم از کفش های روتین استفاده می کنند.

کفش های ارگونومیک ورزشی و یا شبیه اسپرت، از راحت ترین کفش ها هستند و همچنین کفش های چرمی مناسب ترین جنس کفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از کفش برقرار می شود.
اما کفش هایی که جنس آنها صد درصد پلاستیک است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیری از جریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهای پوستی فراهم مي شود.

نکته ديگر اینکه نباید کفش را بدون جوراب پوشید و جوراب ها باید نخی باشد چون که موجب تسریع در انتقال هوا می شود. همچنین نباید پا به مدت طولانی در کفش قرار گیرد، حتی کفش هایی که خیلی راحت هستند.
نرمش و جابه جا کردن عضلات برای رفع خستگی پا باعث جریان خون به نقاط مختلف پا می شود که می توان مچ پا را به سمت بالا کشید و نگه داشت. تکرار این حرکات باعث می شود تا ورمي که در قسمت های پا ایجاد شده کمتر شود.

در اینجا به فاکتورهای مرتبط با کفش های ارگونومیک استاندارد از دیدگاه ارگونومی می پردازیم:
1) کفش مناسب، کفشی است که هنگام پوشیدن طولانی مدت، پا را تحت فشار قرار نمی دهد.
2)هنگام پوشیدن کفش در نظر داشته باشید که انگشتان پایتان دچار تغییر حالت نشوند و یا کناره های پایتان تحت فشار ناشی از کفش قرار نگیرد.
3) کفش نباید تنها جنبه زیبایی داشته باشد بلکه باید از هر لحاظ مانع از آسیب دیدن پای شما در برابر گرما، سرما، نیروهای وارده از طرف زمین و ناهمواری های زمین شود که در این راستا انتخاب کفشی با زیره ای از جنس پلی اورتان (پی یو) و رویه ای از جنس چرم طبیعی مناسب است.
4) درنظر گرفتن بیماری هایی مثل دیابت ممکن است انتخابتان را محدود کند ولی در نهایت با آگاهی بر بیماری و شرایط حاکم بر شما، یک انتخاب صحیح انجام خواهید داد

چگونه یک کفش ارگونومیک انتخاب کنیم؟

5) در دوران بارداری کفش هایی پوشیده شوند که فشار زیادی بر پا و ناحیه پشت وارد نکند، مثل کفش های راحت و تختی که جنس و بافت نرمي دارند. معمولا در این دوران، بین نیم تا یک نمره، تغییر اندازه وجود خواهد داشت که با توجه به این تغییر باید کفشی مناسب انتخاب شود.
6) اگر از کمردردهای مکرر رنج می برید، سعی کنید کفش های طبی به پا کنید زیرا این کمردردها گاهی از عواقب پوشیدن کفش های نامناسب و غیراستاندارد است.
7) اگراضافه وزن دارید، پوشیدن کفش های تخت و راحت به شما توصیه می شود. راه رفتن با کفش های پاشنه بلند برای کسانی که اضافه وزن دارند باعث برهم خوردن تعادل می شود.
8) خانم هایی که قدی متوسط یا کوتاه همراه با اندامی متوسط و چاق دارند، بهتر است از کفش های پاشنه داری استفاده کنند که پاشنه هایش ضخیم و بلند است. البته استفاده از کفش های پاشنه دار سوزنی برای این خانم ها مناسب نیست.
9) بهترین کفش ها برای پیاده روی، کفش هایی هستند که به خوبی پاها را در برگیرند و هنگام پیاده روی به عنوان محافظی برای پا عمل کنند و همچنین انعطاف پذیر باشند به طوری که پا در آن خسته نشود.
کفش های پیاده روی باید بسیار سبک باشند به نحوی که اصلاً احساس نکنید کفشی به پا دارید.
10) اگر به صورت حرفه ای و مداوم پیاده روی می کنید بهتر است کفش های ساقدار را انتخاب کنید که در پیاده روی های طولانی مدت به ساق پایتان آسیبی نرسد.
11)کفش باید با فرم طبیعی پاهای شما مطابقت داشته باشد. در ضمن قوس کف پا نیز باید متناسب با قوس کفش باشد.
12) تخت کفش باید محکم و قابل انعطاف باشد و سطح آجداری نیز داشته باشد.
13)از پوشیدن کفش های پاشنه بلند به مدت طولانی خودداری شود زیرا کفش های پاشنه بلند، لغزیدن و به زمین خوردن، درد کمر و پا و تغییر در فرم پا را بدنبال دارند. پاشنه کفش نباید از 4 سانتیمتر بلندتر باشد. همچنین پاشنه های عریض تر نسبت به پاشنه های نوک تیز و باریک، مناسب تر هستند.
14)هنگام پوشیدن کفش، پاشنه پاهای شما نباید درون کفش بلغزد.
15) پوشیدن کفش های پنجه باریک، انگشتان پا را تحت فشار قرار داده و بد فرم می کند.
16) کفش های تخت، لژدار و یا پاشنه کوتاه هم راحتترند و هم ایمن تر.
17) عوارض پوشیدن کفش های تنگ شامل: پینه پا، میخچه، دردهای مفاصل، درد زانوها و پاشنه پا و خستگی زودرس است.
18) پوشیدن کفش های گشاد منجر به تاول زدن پاها می شود و فرد در هنگام راه رفتن از تعادل کافی برخوردار نیست.
19) کفشی انتخاب کنید که بتوانید سایز آن را اندکی تغییر دهید، یعنی کفش های بند دار یا سگک دار.
20) آستر و پوشش درون کفش باید نرم، فاقد درز و هرگونه برآمدگی باشد.
21) شما قادر هستید طبق فرمول زیر سایز کفش خود را به دست آورید. ابتدا باید طول پای خود را اندازه گیری کنید، از نوک بلندترین انگشت پا (به طور معمول شست پا) تا پشت پاشنه پا:سایز کفش= طول پا (سانتیمتر) + 2 سانتیمتر
22) در اثر پوشیدن کفش های تنگ، پا تحت فشار بوده و سیستم عصبی مختل می شود و در نتیجه قدرت تفکر و تصمیم گیری به حد بسیار پایینی کاهش می یابد.

علاوه بر فاکتورهای استاندارد مربوط به جنس و ساختمان کفش، فاکتورهای دیگری نیز به هنگام خرید کفش به همان اندازه اهمیت دارند. پنج توصیه برای خرید کفش شامل موارد زیر است:

1- بهترین زمان برای خرید کفش پایان روز(بعدازظهر) است، زیرا به طور طبیعی پای افراد صبح ها حدود نیم سایز کوچک تر از بعد از ظهرهاست و دلیل آن نیز این است که در طول روز پاهای شما دما، فشار و استرس زیادی را تحمل کرده و پاها متورم تر شده و به تبع آن سایزشان بزرگ تر می شود پس برای انتخابی آگاهانه و شناسایی سایز دقیق و مناسب، بعدازظهر وقت مناسبتری است.

چگونه یک کفش ارگونومیک انتخاب کنیم؟
چگونه یک کفش ارگونومیک انتخاب کنیم؟

2- در انتخاب سایز کفش باید به دو نکته توجه شود:
اول اینکه در انتخاب کفش باید آن را پوشید و اتکا به نمره های درج شده روی آن برای اطمینان از اندازه بودن آن کافی نیست.
دوم اینکه باید به این نکته توجه کرد که اندازه پای افراد با افزایش سن، کم و زیاد شدن وزن و حتی بارداری تغییر می کند، لذا ملاک قرار دادن سایزهای قبلی در انتخاب آن کار صحیحی نیست.

3- در هنگام خرید، پوشیدن هر دو لنگه کفش ضروری است چون در بیشتر افراد سایز یکی از پاها، بزرگ تر از دیگری است و لازم است که در انتخاب کفش، پای بزرگ تر را ملاک قرار دهند.

4- کفش مناسب، کفشی است که انگشت شست پا به راحتی در آن حرکت کند و بین انگشت شست و لبه جلوی کفش حدود نیم تا یک سانتیمتر فاصله وجود داشته باشد.
5- هنگام خرید کفش هایی که قصد دارید با جوراب آنها را بپوشید، بهتر است جورابی مناسب به پا داشته باشید که بسیار نازک یا بسیار ضخیم نباشد.

کفش های ارگونومیک پاشنه دار:

یکی دیگر از نکات بسیار مهم در انتخاب کفش، پاشنه دار بودن آن است که البته در خانم ها مصداق بیشتری دارد.
کفش های «پاشنه تخت » چون حالت ضربه گیری در پاشنه ندارد، هنگام راه رفتن باعث درد پاشنه می شوند. پس پاشنه باید وجود داشته باشد اما کفش های پاشنه بلند هم به طریق دیگری سبب آزار و درد پا می شوند.
زنان 10 برابر مردان بیشتر از درد پا شکایت دارند و دلیل آن نیز پوشیدن کفش هایی با پاشنه بسیار بلند با پنجه تیز است که به انگشتان پا فشار می آورند. به خانم ها توصیه می شود کفشی که پاشنه اش بلندتر از 3 سانتیمتر باشد را نپوشند زیرا هر چه پاشنه کفش بلندتر باشد، فشار وارده بر کف پا بیشتر می شود که این فشار به جلوی پا و در نهایت به پنجه ها منتقل شده و باعث آسیب رسیدن به انگشتان مي شود.

مواظب قلب دوم خودتان باشید!

عوارض پوشیدن کفش های پاشنه بلند و غیراستاندارد شامل انحراف انگشت شست پا، میخچه، تاول و خمیدگی انگشتان، دردهای مزمن کمر، دردهای مفاصل و زانو و پاشنه و خستگی های زودرس است.
با آغاز فصل تابستان و گرم تر شدن هوا کفش های موسوم به کفش های تابستانی یا صندل وارد بازار می شود، نکته مهم درباره پوشیدن صندل این است که پا به هنگام حرکت باید در یک حالت ثابت بماند. در کفش هایی که پشت باز هستند هنگام حرکت، یک انرژی صرف بیرون نیفتادن آنها از پا می شود و این کفش ها باعث خستگی بی مورد می شود  و همچنین بعضی از صندل های ظریف زنانه یک بند نازک در قسمت عقب دارند. بندهای نازک به علت قطر کم، فشار بیشتری روی یک نقطه از پا متمرکز می کنند و باعث آزار آن می شوند. پوشیدن این کفش ها در دراز مدت، بسیار دردناک و آزاردهنده است، لذا توصیه می شود که اگر قصد پیاده روی های طولانی تر از 20 دقیقه را دارید به هیچ وجه صندل نپوشید.

چگونه یک کفش ارگونومیک انتخاب کنیم؟

کفش ارگونومیک کودکان:

پاهای در حال رشد کودکان به محافظت بیشتری نیاز دارد و حمایت کافی در این دوره، از ناهنجاری-های بعدی پا می کاهد. پای کودکان تا 6 سالگی نیز هنوز به طور کامل شکل نگرفته است، بنابراین دقت کافی ضروری خواهد بود.
به عنوان مثال ثابت شده است که پوشیدن کفش پنجه باریک برای کودکان در حال رشد تا زمانی که صفحات رشد استخوان ها به طور کامل بسته نشده است، اثر دراز مدت بر ناهنجاری های پا می گذارد. کوچک و لاغر شدن عضلات و تاندون ها در کودکان نیز می تواند از عوارض ناشی از کفش نامناسب باشد.
در بعضی کشورها هم به کودکان که مفاصل پاهایشان در حال شکل گیری است به مدت 2 تا 3 روز در هفته کفش های ساق بلند می پوشانند تا مراقبت های بهداشتی خوبی از پاها فراهم شود.

تحقیقات نشان داده است در کودکانی که از کفش های پنجه باریک استفاده می کنند، احتمال ایجاد عارضه صافی کف پا بیشتر است. پای کودک باید به راحتی در داخل کفش قرار گیرد و داخل کفش دارای قوس طولی باشد.
کودکان از کفش خود برای کارهای مختلفی بویژه بازی و ورزش استفاده می کنند، از این رو لازم است کفشی خریداری شود که هنگام فعالیت عادی راه رفتن و هم در زمان بازی برایشان مناسب باشد. به همین دلیل کفش های بنددار توصیه نمی شود.
از کفش های ساق بلند برای کودکانی که تازه راه افتاده اند استفاده کنید. این کفش ها از تاندون آشیل محافظت و از پیچ خوردگی پا جلوگیری می کند. البته این کفش ها برای نوجوانان و سنین بالاتر مفید نیستند.
لبه های کفش کودکان نباید سفت و سخت باشد و همچنین کفش کودکان به هیچ وجه نباید شل و گشاد باشد. لازم به یادآوری است که پای بچه ها نسبت به بزرگسالان، به عرق کردن تمایل بیشتری دارد از این در تابستان ها برای بچه ها، استفاده از کفش های مدل صندل توصیه می شود.

کفش ورزشی خود را درست انتخاب کنید

کفش ورزشی خود را درست انتخاب کنید

شما چه ورزش کار حرفه ای باشید، چه غیرحرفه ای، داشتن کفش ورزشی مناسب پا ضروری است که برای بررسی بیشتر این موضوع با دکتر کامران آزما متخصص طب فیزیکی و تواتبخشی و دانشیار دانشگاه گفتگویی داشتیم .
آقای دکتر آزما بفرمایید کفش ورزشی با کفش های معمولی چه تفاوت هایی دارند؟

این تفاوت بطورعمده به نحوه ساخت این نوع از کفش ها بر می گردد ولی تفاوت کفشی که برای یک ورزش خاص طراحی و ساخته شده است با یک کفش معمولی نه تنها به نحوه ی ساخت، بلکه به عملکرد کفش ورزشی نیز مربوط می شود.

برای مثال، کفشی که برای دوندگی طراحی می شود با کفش مخصوص کشتیگیری بسیار متفاوت است و در حقیقت هدف نهایی در طراحی کفش ورزشی این است که پا و کفش بتوانند همزمان و با هم عملکرد مناسبی داشته باشند ولی امروزه مدل های مشتری پسند در کفش ورزشی به اندازه ی عملکرد آنها اهمیت دارد.

برای انجام ورزش شما چه نوع کفشی را توصیه می کنید ؟

توصیه ی یک نوع کفش خاص به همه، یک عمل غیر حرفه ای است . ولی با توجه به اینکه دویدن فعالیتی است که تقریبا در تمام رشته های ورزشی وجود دارد و همچنین جزء فعالیت هایی است که به شدت به پا بستگی دارد.

معمولاً از استانداردهایی که برای کفش های دوندگی وجود دارد برای دیگر رشته های ورزشی نیز با انجام اصلاحات استفاده می شود بعنوان مثال ورزش های تنیس، بسکتبال و دیگر ورزش هایی که در زمین های محوطه ای انجام می شوند و معمولاً با تغییر مسیرهای ناگهانی زیادی همراه هستند به همین دلیل کفش ورزشی ای برای این نوع ورزش ها مناسب است که در نواحیِ میانی و جانبیِ قسمت جلویی پا تکیه گاه مناسبی فراهم کنند.

در ورزش تنیس، قسمت جلوی پا به مقدار زیاد روی زمین کشیده می شود، به همین دلیل در طراحی و تولید کفش های تنیس، ضخامت بیشتری در ناحیه ی انگشت شست پا در نظر می گیرند.

بفرمایید که چه استانداردهایی را باید در حین خرید یک کفش ورزشی در نظر گرفت ؟

معمولاً همه ی استاندارهای مربوط به کفش ورزشی با اندازه ی کفش شروع می شود .در واقع اولین قدم برای بررسی عملکرد یک کفش، اندازه ی مناسبِ آن برای پا است.
هر قدر هم که کفش خوب ساخته شده باشد، اگر اندازه ی پا نباشد، کارآیی
مناسبی ندارد .

ورزشکار خودش می داند که چه سایزی از کفش از نظر اندازه مناسبش است اینطور نیست ؟

همیشه نه! متأسفانه، انتخاب اندازه ی مناسب کار دشواری است چرا که تولیدکنندگان کفش ورزشی از یک معیار ثابت و یکسان برای طول و عرض و در کل اندازه ی کفش استفاده نمی کنند.
این تفاوت در استانداردِ اندازه در میان شرکت های مختلف، در میان مدل های مختلف یک شرکت و حتی در میان یک مدل مشابه که توسط شرکت های مختلف تولید می شود وجود دارد .
برخی شرکت ها یک نوع کفش با اندازه ی خاص را در یک پهنا ارائه می کنند، درحالی که امروزه بسیاری از شرکت ها، کفش با اندازه ی معین را با عرض های
متفاوت در اختیار مشتری قرار می دهند.

کفش ورزشی خود را درست انتخاب کنید
امروزه با استفاده از فناوری های
فوق پیشرفته، برای هر رشته ی
ورزشی، کفش های تخصصی
تولید می شود
پس در زمینه ی اندازه بودنِ کفش ورزشی برای پا چه عواملی باید مد نظر قرار بگیرند ؟

فاصله ی بین انتهای پاشنه تا نوک پا مهم است. در یک کفش ورزشی مناسب از لحاظ اندازه، باید بین بلندترین انگشت پا و انتهای کفش 1.2 تا 1.5 سانتی متر فاصله باشد.
مورد بعدی، عرض پا است که در قسمت پنجه ی پا اندازه گیری می شود. عرض یک کفش مناسب باید نه آن قدر کم باشد که بیرون زدگی پا از طرفین کفش مشهود باشد، و نه به حدی زیاد باشد که بتوان کفش را از کنار به طرف بالا جمع کرد.
نکته مهم دیگر اینکه هرچند برای مناسب بودن اندازه ی کفش، باید عرض پا اندازه گیری شود، ولی دانستن حجم پا نیز اهمیت دارد. ممکن است دو پای مختلف از لحاظ عرض یکسان ولی از لحاظ حجم متفاوت باشند.
ضخامت پا و یا میزان فضایی که پا درون کفش اشغال می کند یکی از عوامل مهم در مناسب بودنِ اندازه ی کفش است.
با این وجود برای برخی از افراد پیدا کردن کفش مناسب از لحاظ اندازه بسیار سخت است این جا است که هنر مناسب سازیِ اندازه ی کفش اهمیت پیدا می کند که توسط آن با کمی تغییرات جزئی اندازه ی کفش مناسب پای شخص می شود.

به غیر از سایز، به چه نکاتی باید در انتخاب کفش ورزشی توجه کرد؟

نکته بعد شناخت جزئیات نحوه ی عملکرد کفش ورزشی و توانایی آن برای بهبود عملکرد پا و یا جلوگیری از آسیب ها است به بیان دیگر بجز اندازه با در نظر گرفتن سه عامل دیگر « شکل، پایداری و طرح » به بهترین نحو می توان ورزشکار را در مورد انتخاب کفش مناسب راهنمایی کرد در واقع زمانی که تمام اندازه ها مشخص شد، قالب کفش باید مورد توجه قرار گیرد.
قالب کفش شکل نهایی کفش را تعیین می کند هرچند این مورد خیلی بدیهی و ساده به نظر می رسد، ولی اغلب اوقات اهمیت تطابق کفش با پا از لحاظ شکل و فُرم، مورد غفلت واقع می شود.
در حقیقت حتی اگر اندازه ی کفش مناسب باشد، در صورتی که شکل آن نامناسب باشد، عملکرد پا بهینه نخواهد بود.
در هنگام خرید باید به کفی داخل کفش هم توجه کرد کفی های جداشدنی در بین تولیدکنندگان کفش محبوبیت زیادی پیدا کرده اند چراکه این کفی ها به راحتی قابل تعویض هستند.
این نوع کفی ها نیز می تواند به عنوان ابزاری برای مناسب سازیِ اندازه کفش استفاده شود . استفاده از کفی در درون کفش علاوه بر نرمتر کردنِ کفش، فضای اضافی که باعث گشادی کفش می شود را نیز پر می کند.
حتی اصلاحاتی نیز برای کم کردنِ فشار پا نیز می تواند توسط این کفی ها انجام شود نکته دیگر اینکه کفش ها باید در نقاط خاص انعطاف پذیری مناسبی داشته باشند این موضوع از اهمیت زیادی برخوردار است و با یک امتحان ساده می توان این قابلیت را در کفش کنترل کرد.
به این صورت که کفش ورزشی را در دست بگیرید و درحالی که قسمت پاشنه و جلویی کفش را ثابت نگه داشته اید کفش را خم کنید. کفش باید دقیقاً از همان جایی خم شود که پا خم می شود یعنی از قسمت جلویی و اگر کفش از وسط خم شد، ساخت کفش ضعیف است و خرید آن توصیه نمی شود.

راجع به معیار و عامل پایداری کفش هم توضیح دهید.

پایداری ودر کنار آن ضربه گیری معیارهایی است که نه تنها از آسیب جلوگیری می کند، بلکه شرایط عملکرد بهینه ی پا را فراهم می کند برای فهم این مطلب که آیا یک کفش دارای مشخصه ی پایداری است یا خیر، کافی است کناره های پاشنه ی آن را فشار دهید.
کفش های پایدار در مقابل این فشردگی از خود مقاومت نشان می دهند. همچنین می توان کفش را از ناحیه ی پاشنه و پنجه در دست گرفت و سعی کرد آن را پیچاند.
کفش هایی که در مقابل پیچش پایدار هستند، در این حالت از خود مقاومت نشان می دهند؛ در صورتی که کفش های انعطاف پذیر به راحتی پیچ می خورند.

کفش ورزشی خود را درست انتخاب کنید

در صورتی که مواد استفاده شده در کفش ورزشی بیش از حد نرم باشد، پیچش پا به سمت داخل در حین برخورد پاشنه به زمین بیشتر از حد طبیعی می شود

اگر نکته دیگری هم هست به اختصار توضیح دهید.

یکی دیگر از مواردی که باید به آن توجه کرد نرمی و ضربه گیری کفش است. البته، نرمیِ بیش از حد نیز خطرناک است و خطر آسیب دیدگی را افزایش می دهد. مواد نرم به راحتی تغییرشکل می دهند و درنتیجه حرکات اضافی و غیر ضروری را در پا زیاد می کنند. در صورتی که مواد استفاده شده در کفش بیش از حد نرم باشد، پیچش پا به سمت داخل در حین برخورد پاشنه به زمین بیشتر از حد طبیعی می شود که همین امر باعث کاهش کارآیی پا و کفش می شود.
بررسی دقیق پاشنه کفش هم بسیار ضروری است. در این قسمت مواردی وجود دارد که برای رسیدن به عملکرد بهینه پا باید مد نظر قرار گیرند و باید
دقت شود که موادی که برای ساخت بالشتک ضربه گیر پاشنه انتخاب می شود، نه خیلی نرم و نه خیلی سفت باشد .

آیا می توان از کفش ورزشی مخصوص دوندگی برای سایر ورزش ها هم استفاده کرد؟

اگر چه در گذشته کفش های کتانیِ ورزشی با کفی های پلاستیکی به عنوان کفش های مناسب برای بیشتر فعالیت های ورزشی انتخاب می شد، ولی، امروزه با استفاده از فناوری های فوق پیشرفته، برای هر رشته ی ورزشی، کفش های تخصصی تولید می شود.
یکی از چالش های تولیدکنندگان کفش های ورزشی این است که در اکثر موارد کفش در زمینه ی تخصصی که طراحی شده است مورد استفاده قرار نمی گیرد.
کفش های دوندگی از لحاظ وزن در بین دیگر کفش های تخصصی سبک ترین و ضربه گیرترین نوع هستند. این کفش ها برای فعالیت های خطی طراحی می شوند و نباید برای دیگر ورزش هایی که در زمین های ورزشی انجام می شود استفاده
شود.

در مورد استفاده از کفش های ورزشی برای راه رفتن چه نظری دارید ؟

استفاده از کفش ورزشی برای راه رفتن مانعی ندارد، ولی عکس این قضیه درست نیست.
کفش های ورزشی که برای راه رفتن طراحی شده اند تقریباً شبیه به کفش های دوندگی هستند با این تفاوت که در آنها در قسمت رویی از چرم بیشتری استفاده می شود که با این کار دوام و وزن آن بیشتر می شود.
کفش های ورزشیِ پیاده روی طوری طراحی می شوند که بتوان از آنها در فعالیت های روزانه استفاده کرد. در حین پیاده روی های مسافت زیاد، نیاز است پاها از خطرات محیطی در امان باشند و کفش مورد استفاده برای این نوع فعالیت نیز باید علاوه بر تأمین این نیاز، دوام زیادی نیز داشته باشد.
کف این کفش ها معمولاً سنگین تر و با دوام تر ساخته می شوند و اغلب برای ایجاد تکیه گاه بهتر برای مچ پا، تا ارتفاع خاصی از کفش بالا می آید. بهتر است این کفش ها و درزهای آن در مقابل آب نفوذ ناپذیر باشد.
آخرین مطلبی که باید به آن اشاره کرد این است که کفش باید احساس خوبی را به پا منتقل کند. بهتر است قبل از خرید کفش مسافت کوتاهی را با آن دوید. معمولاً کفش مناسب از همان ابتدا حس خوبی را در پای شخص ایجاد می کند.

دکتر کامران آزما
متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

كمپين تبريزي ها براي حمايت از كفش چرم ايراني

كمپين تبريزي ها براي حمايت از كفش چرم ايراني

 

«تا کی غر بزنیم و التماس کنیم که حمایت‌مان کنند؟ چقدر نامه به دولتی‌ها بنویسیم و در نشست‌ها سخنرانی کنیم؟ ما ازخودمان شروع کردیم» این جملات را علیرضا جباریان ‌فام رئیس اتحادیه تولید کنندگان کفش تبریز به «شهروند» می‌گوید. کسی که حالا یک حرکت بزرگ را در بازار کفش تبریز کلید زده است.

این روزها در بازار کفش تبریز فروشگاه‌های زیادی تابلوی کوچکی را درمغازه‌شان آویزان کرده‌اند، با این مضمون: «با افتخار فقط اجناس ایرانی می‌فروشیم.» همین تابلوی کوچک در بازار تبریز انقلاب برپا کرده است. حالا ٤٠٠ فروشگاه درپایتخت کفش ایران دست به دست هم داده‌اند که جز کفش ایرانی نفروشند و بازار بحران‌زده تولید داخلی را از دست کفش خارجی و قاچاق نجات بدهند. این ابتکار تبریزی‌ها به سایر شهرهای استان آذربایجان‌شرقی کشیده شده و مراغه‌ای‌ها، شبستری‌ها، مرندی‌ها و آذرشهری‌ها هم به این حرکت خودجوش بازاری‌های تبریز پیوسته‌اند. ایده اولیه طرح به ذهن علیرضا جباریان‌فام رئیس اتحادیه تولیدکنندگان کفش تبریز رسیده است.

این موضوع را ناصر حاج‌هاشمی رئیس اتحادیه تولیدکنندگان کفش‌های ماشینی کشور به «شهروند» می‌گوید و تأکید می‌کند: «جوان خوش‌فکری است و عرق ملی دارد.» و ادامه می‌دهد: «اگر چند نفر مثل او پیدا شوند که برای حمایت از تولید ملی کمر همت ببندند، بدون ‌شک انقلاب صنعتی ژاپن در ایران تکرار می‌شود.» می‌گوید، دلش از این می‌سوزد که تولیدکننده ناچار است کفش مرغوب ایرانی را با برچسب کفش ترکیه به هموطنش بفروشد. بعد همین مشتری می‌آید و می‌پرسد: «کار کجا بوده است؟» همان موقع باید از او پرسید: «کارآفرینی هیچ، شما برای حمایت از اشتغال چه کرده‌اید؟»

هاشمی در سرای چهارسوی بازار بزرگ تهران مغازه دارد و می‌گوید، درتمام سال‌های فعالیتم حتی یک جفت کفش خارجی نفروخته‌ام و ادامه می‌دهد: آدم بیشتر از این‌جا ناراحت می‌شود که مردم حاضرند در‌سال چند جفت کفش نامرغوب چینی پاره کنند اما قیدش را نمی‌زنند که واردکننده بازار را به بحران نکشد.

** چینی‌ها پایتخت کفش را زمینگیر کردند
براساس اعلام وزارت صنعت، معدن و تجارت ایرانی‌ها سالانه ١٠٠‌میلیون جفت کفش مصرف می‌کنند که از این میان ٣٠ تا ٣٥‌میلیون جفت کفش از خارج از کشور وارد می‌شود. البته فعالان صنعت این اعداد و ارقام را چندان قبول نداشته و معتقدند، سهم بالای قاچاق کفش نادیده گرفته شده است. اگر تعرفه بالای واردات کفش به کشور را درنظر بگیریم، به راحتی متوجه می‌شویم که فعالان صنعت کفش چندان بیراه نمی‌گویند و تعرفه بالا، انگیزه قاچاقچیان را افزایش می‌دهد.

تعرفه واردات کفش در‌ سال ٩٤ معادل ٧٥‌درصد بود که این عدد با هدف کاهش قاچاق به ٥٥‌درصد رسید، اما هنوز کفش‌های چینی در بازار ایران جولان می‌دهند که با توجه به تعرفه بالای واردات و قیمت نازل این کفش‌ها می‌توان به راحتی متوجه شد که قاچاق چه سهم بزرگی از بازار کفش را دراختیار گرفته است. البته چینی‌ها تنها میهمانان ناخوانده بازار کفش ایران نیستند و کفش ‌های ترکیه، ویتنام و کره‌ای نیز چند سالی است جای پای خود را در ایران باز کرده‌اند.

حمیدرضا متین رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان همدان این ادعای فعالان صنعت کفش را تأیید کرده و به باشگاه خبرنگاران گفته است؛ حدود ٥٠‌درصد بازار کفش ایران در قبضه چینی‌هاست، زیرا درموارد بسیاری کفش‌های چینی به اسم کفش ایرانی علامت‌گذاری و مارک‌ زده می‌شود.

جولان چینی‌ها دربازار که بارها صدای تولیدکنندگان کفش را درآورده، حالا تعطیلی گسترده واحدهای تولید کفش در تبریز را به دنبال داشته است. براساس اعلام اتحادیه کفاشان تبریز، کفش‌های چینی ٧٠‌درصد از ٢‌هزار واحد تولیدی کفش دست‌دوز تبریز را به تعطیلی کشانده است و حالا تنها ٦٠٠واحد تولید کفش در پایتخت کفش ایران فعالند.

** از خودمان شروع کردیم
علیرضا جباریان‌فام رئیس اتحادیه تولیدکنندگان کفش تبریز مشغول رانندگی است که با او تماس می‌گیرم. زمان کوتاهی می‌خواهد که جایی پارک کند و درباره ایده‌اش صحبت کند. می‌گوید، به این فکر کرده است که تا کی غر بزنند و درخواست کنند و به دولتی‌ها نامه بنویسند؟ او تصمیم می‌گیرد خودش سرآغاز یک حرکت بزرگ شود و به این فکر می‌کند که دریک حرکت دسته‌جمعی با مشارکت بازاریان تبریز، دور فروش کفش‌های خارجی را خط بکشند و از این پس تنها کفش ایرانی عرضه کنند.

خودش نحوه شروع این کار بزرگ را این‌گونه تعریف می‌کند: از یک‌ماه پیش ٤ بازرس اتحادیه را به بازار فرستادم و بنا شد فروشندگانی را که تنها کفش ایرانی می‌فروشند، شناسایی کنند. ما برای این فروشندگان یک تابلو با عبارت «با افتخار فقط اجناس ایرانی می‌فروشیم» طراحی کردیم و دراختیار آنها قرار دادیم.

وی ادامه می‌دهد: با شروع این حرکت تعدادی از بازاری‌ها هم که کفش خارجی می‌فروختند، به ما پیوستند و با خارج‌کردن اجناس خارجی از مغازه‌شان تصمیم گرفتند تولید ایرانی را حمایت کنند.

هرهفته تعداد بازاری‌های حامی تولید ایرانی بیشتر و بیشتر می‌شود تا آن‌جا که ظرف یک‌ماه ٤٠٠ فروشگاه تبریز دست به دست هم داده تا اقدام بزرگی برای حمایت از تولید ملی به سرانجام برسانند. جباریان می‌گوید؛ درهمین مدت کوتاه ٤ شهر استان به حرکت جمعی بازاری‌های تبریز پیوسته‌اند و تولیدکنندگان کفش استان خراسان هم که از این حرکت آگاه شده‌اند، از حرکت تبریزی‌ها اعلام حمایت کرده و گفته‌اند، به ‌زودی این طرح را در استانشان به اجرا درمی‌آورند.

جباریان به «شهروند» می‌گوید: حدود ٤٠‌هزار خانواده به صورت مستقیم و ١٥٠‌هزار خانواده به صورت غیرمستقیم از صنعت کفش زندگی‌شان را می‌گذرانند و اگر ما به‌عنوان فروشنده و مصرف‌کننده بتوانیم از آنها حمایت کنیم، صنعت کفش ایران خانواده‌های بیشتری را صاحب درآمد می‌کند و ایرانی‌ها با قابلیت‌های ویژه‌ای که دراین صنعت دارند، به راحتی می‌توانند به‌عنوان یکی از صادرکنندگان بزرگ کفش درجهان شوند.

** ترکیه درهای کشورش را روی کفش ایرانی بست
«ترکیه، ایران را به‌عنوان یک رقیب خطرناک برای خود احساس می‌کند» این جمله‌ای است که رئیس اتحادیه تولیدکنندگان کفش تبریز به «شهروند» می‌گوید و تأکید می‌کند: مرغوبیت کفش ایرانی به اندازه‌ای است که تولیدکنندگان داخلی کفش ایرانی را به اسم کفش ترکیه می‌فروشند و واردکنندگان روی کفش چینی برچسب کفش ایرانی می‌زنند تا بتوانند آن را در بازار داخلی بفروشند.»

اما مصداق او برای مرغوبیت کفش ایرانی به همین مورد خلاصه نمی‌شود و ادامه می‌دهد: دوهفته پیش از این تصمیم کانتینری از کفش ایرانی را برای صادرات به مرز ترکیه بردیم، اما متوجه شدیم که این کشور تعرفه واردات کفش ایرانی را به ٧٠‌درصد رسانده است درحالی‌ که برای واردات کفش چینی تنها تعرفه ١٥‌درصدی اعمال می‌کند.

به گفته جباریان این موضوع نشان می‌دهد که ترکیه، ایران را به‌عنوان یک رقیب بزرگ برای تولیدکنندگان خود می‌داند و به همین دلیل تعرفه سنگینی برای واردات کفش ایرانی لحاظ کرده است.

حالا تبریزی‌ها تنها به این حرکت مهم اکتفا نکرده‌اند و درحال طراحی کنسرسیومی صادراتی هستند که بتوانند کفش مرغوب ایرانی را به کشورهای کنیا، امارات، ارمنستان و جمهوری آذربایجان صادر کنند.

جباریان به «شهروند» می‌گوید: مردمی که حاضر نباشند برای خودشان کاری انجام دهند، نباید انتظار داشته باشند دیگران برای آنها کاری کنند. بنابراین من ازهمه مصرف‌کنندگان ایرانی می‌خواهم برای حمایت از تولید خودمان، برای حمایت از مشاغل کشورمان و برای ثروت‌آفرینی در ایران خودمان آغازگر باشیم و تنها کالای ایرانی بخریم.
او تأکید می‌کند؛ اگر کیفیت کالای ایرانی را مناسب نمی‌دانیم، به این خاطر است که بسیاری از تولیدکنندگان درشرایط ناگوار و دشواری فعالیت می‌کنند.

دربسیاری ازموارد واردات بی‌رویه و قاچاق به کسب‌وکار آنها ضربه زده است و اگر مردم دریک حرکت جمعی از کالای ملی‌شان حمایت کرده و آن را توانمند کنند، تولیدکنندگان زیادی هستند که می‌توانند با استانداردهای کیفی بالا تولید کرده و برای سایر مردم هم اشتغال ایجاد کنند.

حالا ایران با آن همه پتانسیل درتولید کفش، زمینگیر واردات بی ‌رویه و کفش ‌های قاچاق شده است. براساس اعلام گمرک ایران ازمحل صادرات کفش سالانه حدود ١٢٠‌میلیون دلار درآمد دارد این درحالی است که ترکیه معادل ٤برابر این درآمد را تنها از بازار کفش عراق به دست می‌آورد. ثروت کلانی که صنعت کفش درصورت حمایت مصرف‌کنندگان به راحتی می‌تواند روانه جیب مردم کشورمان کرده و تعداد زیادی از ایرانی‌ها را صاحب شغل کند.

صنایع چرم دلیر نیز از این کمپین حمایت کرده و عضو این کمپین می باشد.