صنایع چرم دلیر اخذ گواهینامه ISO9001

صنایع چرم دلیر اخذ گواهینامه ISO9001

صنایع چرم دلیر اخذ گواهینامه ISO9001

صنایع چرم دلیر افتخار دارد به عنوان یکی از بزرگترین تولید کنندگان چرم و محصولات چرمی در ایران اقدام به پیاده سازی و اخذ گواهینامه ISO9001 و همچنین اخذ نشان استاندارد ملی ایران نموده است. این مهم در راستای تعهد مدیران صنایع چرم دلیر به بهبود مستمر کیفیت و رعایت نمودن الزامات مشتریان و کارفرمایان محترم و همچنین جلب و افزایش رضایتمندی آنان صورت گرفته است. محصولات این شرکت با بالاترین استانداردهای بین المللی تولید گردیده و با به روز ترین و مدرن ترین متد های کنترل کیفیت و مدیریت کیفیت در جهان بررسی می گردد تا محصولی که به دست مشتریان و مصرفکنندگان گرامی میرسد محصولی عالی و بدون نقص باشد زیرا که اعتقاد ما این است که هر شهروند ایرانی مستحق بهترین و عالی ترین کیفیت است.

ما در صنایع چرم دلیر مفتخریم که اعلام نماییم مهمترین پارامتر و دغدغه مدیران شرکت همانا کیفیت  محصولات می باشد تا بتوانیم با تلاش و کوشش پرسنل متعهد و بهره گیری از مناسبترین و به روز ترین دستگاهها و ماشین آلات تولیدی ، محصولاتی با کیفیت جهانی را تولید و روانه بازار نماییم تا مصرف کنندگان ایرانی بتوانند بهترین محصولات چرمی را استفاده نمایند.

همچنین شرکت صنایع چرم دلیر مفتخر است با همکاری با شرکت مشاوران مدیریت نور ( مدیرفا ) در زمینه مشاور مدیریت و بهبود ، به صورت مستمر پروژه های بهبود سازمانی را تعریف و اجرا نماید تا با گسترش تکنولوژی و علم به روز بتواند با تولید کنندگان خارجی و بین المللی مقابله نموده و تولید ایرانی را بر قله افتخارات مصنوعات چرمی در جهان برساند. در این باب ابتدا اقدام به مشاوره استاندارد ISO9001 ورژن ۲۰۱۵ و اخذ گواهینامه ISO9001:2015  نموده ایم و در گام بعدی قصد اخذ گواهینامه محصول اروپا CE را تا انتهای سال ۹۷ داریم.

پیاده سازی سیستم مدیریت کیفیت استاندارد ISO9001:2015 فصل مهمی در سازمان صنایع چرم دلیر بوده و ما توانستیم با مشاوره ایزو قدم مهمی در بهبود کیفیت محصول ، کاهش ضایعات ، جلوگیری از دوباره کاری و موازی کاری ، افزایش راندمان کاری و همچنین افزایش رضایتمندی مشتری برداریم.

ما برآنیم تا صنایع چرم دلیر بتواند نشان تجاری خود را به عنوان یکی از ۵ برند معتبر چرم جهانی معرفی نماید و با گسترش بازارهای صادراتی به اقصی نقاط جهان ، نام محصولات ایرانی را بر بام صنعت چرم جهان بیافزاید.

طرز ساخت دیوار پوش های چرمی در دکور ساختمان

طرز ساخت دیوار پوش های چرمی در دکور ساختمان

 

این یک واقعیت است که امروزه مصالح و متریال نوین دکور ساختمان هم چون دیوار پوش ها تاثیر شگرفی در طراحی دکوراسیون داخلی هر فضایی دارند و هر چه تنوع متریال دکور در دسترس طراحان داخلی بیشتر باشد می توانند فضایی با کیفیت تر و زیباتری ایجاد کنند.

جالب اینجاست که دیوار پوش ها جزء متریالی هستند که هر چقدر هم که متنوع باشند باز هم مشتریان مایل به استفاده از تنوع بیشتری هستند.
از جمله متریالی است که قدرت فضاسازی بالایی داشته و به صورت معمول در فضاها و دکور های لوکس استفاده می گردد چرم است. چرم ها با داشتن تنوع فراوان در طرح و رنگ می توانند با هر دکوری سازگار گردند.
جهت استفاده از چرم به عنوان یک دیوارپوش دکور در دکوراسیون داخلی ساختمان می بایست از پنل های چرمی که با ابعاد، طرح و رنگ های مختلف تولید می گردد استفاده نمود.

دیوارها یکی از عناصر اصلی ساختمان ها هستند. اینکه چه نوع پوششی برای آن های منزلتان انتخاب کنید، ملزم به دانستن چند نکته مهم است؛ نکاتی مانند نوع کاربری فضا، میزان بودجه، سبک مبلمان و نقش دیواری که قصد پوشش آن را دارید.
دیوار پوش های متنوعی به همین منظور در بازار وجود دارند. شما می‌توانید مناسب با سلیقه و کاربری تان یکی را انتخاب کنید.
یکی از دیوار پوش هایی که از گذشته تا به حال مورد استفاده قرار گرفته، دیوار پوش‌ چرمی است.

انواع دیوار پوش چرمی

خوشبختانه دیوار پوش های چرمی در ساختمان امروزه در انواع گوناگونی طراحی و تولید می‌شوند.
رول، پنل و تایل چرمی از این دسته هستند که در مدل ها و طرح های متنوعی ارائه می‌شوند.
در صورتی که تمایل داشته باشید قسمتی از دیوار را طراحی کنید، می‌توانید از انواع دیوار پوش چرمی که به صورت پنل و تایل تولید می‌شوند، استفاده کنید.

محل‌های مناسب نصب دیوارپوش چرمی

از دیوارپوش چرمی می‌توانید روی تمام دیوارهای منزل استفاده کنید اما ما به شما پیشنهاد می‌کنیم به دلیل اینکه چرم از نظری بصری سنگین و گیراست، فقط روی قسمتی از آن فضای مورد نظرتان دیوارپوش چرمی نصب کنید. قسمت‌هایی مانند پشت میز تلویزیون، بالای تختخواب، قسمتی از دیوار پذیرایی و ناهارخوری به عنوان نقطه کانونی و… از جمله فضاهایی هستند که علاوه بر کاربردی بودن می‌توانند با انتخاب پوشش چرم، نقطه عطفی در هر منزلی‌ باشند.

طرز ساخت دیوار پوش های چرمی در دکور ساختمان

رنگ و طرح مناسب دیوار پوش چرمی

در زمینه دیوار‌ پوش چرم طراحی‌های متفاوتی صورت گرفته است.
تنوع این محصول به حدی رسیده که گاهی تشخیص آنها از پنل‌های کامپوزیتی و کاغذدیواری مشکل است.
دسته‌ای از دیوار پوش های چرم به صورت پنل‌های سه‌بعدی در ساختمان طراحی می‌شوند. در بعضی از آنها نگین و سنگ‌های زیبا کار می‌شود که سبب شکوه بیشتر این دیوارپوش ها می‌شود.
امکان نورپردازی در این پنل ها کمک فراوانی به جلوه و زیبایی آنها می‎کند. به دلیل اینکه بازتاب نور در چرم خیلی کم است، نورپردازی کمک می‌کند فضای ساختمان از یکنواختی دربیاید و به شکوهی ویژه دست یابد.

مزایای استفاده از دیوار پوش‌های چرم در دکور ساختمان

نصب آسان دیوارپوش
عایق صوتی و حرارتی
طراحی در ابعاد و اندازه‌های متفاوت
تنوع در رنگ و طرح
مناسب با سبک مدرن و کلاسیک

ساخت چرم از پوست ماهی – ماهیان خاویاری

ساخت چرم از پوست ماهی – ماهیان خاویاری

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

امروزه، ساخت چرم ازانواع  پوست ماهی ( ماهیان خاویاری ) و خزندگان تقریبا جزء کارهایی است که کم و بیش درجاهایی که صنعت چرم سازی از حالت سنتی به حالت صنعتی تبدیل شده است، رواج دارد.

تهیه چرم و وسایل چرمی از انواع  پوست ماهی ها، سوسمارها و کورکودیل ها، از جمله ماهیان خاویاری بخش وسیعی از تولیدات چرم های تزئینی را به خود اختصاص داده است. در این میان باید پوست شتر مرغ را هم در نظر داشت که کفش و کیف ساخته شده از چرم آن زیبایی خاص خود را دارد.

هر چند تهیه و ساخت چرم های تزئینی از پوست ماهی وخزندگان تقریبا مدت زیادی است که درگوشه و کنار جهان رواج پیدا کرده، اما بنا به مسائل اقتصادی و بازار، مطالب زیادی در این رابطه منتشر نشده است.

بنا به اظهار بعضی افراد مطلع، ظاهرا بیش از ۸۰ درصد انواع ماهیان خاویاری در دریای خزر زندگی می کنند.
۲۰ درصد بقیه در کل آب های جهان پراکنده است.

استفاده از خاویار به عنوان بهترین و مرغوب ترین کالای صادراتی، استفاده از پوست ماهیان خاویاری درساخت چرم و مصرف آن در صنایع دستی،استفاده ازاستخوان و باله های ماهی در تهیه غذای مرغداری ها و استفاده از گوشت آن در جهت تامین پروتئین سفید از موارد استفاده ماهیان خاویاری است.

در این مقاله سعی شده علاوه بر تشریح مراحل ساخت چرم، در مورد نحوه پوست کنی و چگونگی حفظ و نگهداری پوست ماهی ها و مسائل جنبی دیگر مطالبی ارائه شود. مطالب ارائه شده همه بر اساس تجربیات و براساس نتایج کار آزمایشگاهی تهیه شده است.

روش ساخت چرم از پوست ماهی – ماهیان خاویاری:

در ساخت چرم از پوست ماهیان خاویاری می توان از هر یک از روش های زیر استفاده کرد.
هرکدام از این روش ها دارای محاسن و معایب مخصوص به خود هستند.
در ساخت نمونه های ارائه شده از تک تک روش های زیر استفاده شده است. بهترین نتیجه وقتی به دست می آید که بتوان بهترین محاسن هر یک از روش ها را در فرمولاسیون واحد بکار گرفت.

۱- دباغی با کروم

در دباغی کرومی مراحل ساخت چرم از پوست ماهیان خاویاری تقریباً مثل مراحل ساخت چرم های دامی است. در این روش کروم به قسمت های مختلف پوست ماهی به خصوص به قسمت هایی که دارای بافت سفید رنگ هستند، خیلی خوب نفوذ کرده و سر تا سر آن را به طور یکنواخت دباغی می کند.

نقطه چروک شدگی چنین چرم ها به ۷۵ درجه سانتی گراد می رسد که در مقایسه با سایر روش ها بالاترین نقطه چروک شدگی است.
عیب بیشتر این روش ها آن است که اولا رنگ کروم، رنگ طبیعی پوست را می پوشاند و در ثانی اگر در مرحله خنثی سازی دقت لازم صورت نگیرد، کروم در لابلای بافت های حصیری شکل رسوب می کند.

باوجود این دو عیب بزرگ، پوست فیل ماهی را می توان به راحتی با این روش دباغی کرد. چون اولا رنگ طبیعی پوست فیل ماهی چندان جالب نیست؛ و در ثانی در مرحله تکمیل با استفاده از روش های فینش می توان رنگ چرم دلخواه را تولید کرد.

۱-۲ دباغی با آلوم

قدرت نفوذ آلومینیم در پوست ماهی نسبت به کروم کم است.
موقع استفاده از آلوم در قسمت هایی از پوست ماهی که پر است، مشکل دباغی زیاد می شود.

سولفات آلومینیوم مصرفی چرم دباغی شده را خشک می کند. ازاین رو در این روش، مرحله روغن دهی و انواع روغن های مصرفی خیلی مهم است. اگر در مراحل چربی گیری و روغن دهی دقت لازم صورت نگیرد، چرم تولیدی بعداً مثل تخته خشک خواهد بود.

آلوم خاصیت جذب آب دارد و امکان دارد چرم های دباغی شده، بعد از مدتی در اثر جذب رطوبت، پف کرده و سطح ناهمواری پیدا کنند. با تمام این معایب، بزرگ ترین حسن استفاده از آلوم آن است که رنگ طبیعی چرم محفوظ می ماند.

بعضی از انواع پوست ماهیان خاویاری با این روش دباغی نمی شوند.
این روش بیشتر برای پوست فیل ماهی مناسب است.
پوست اوزون برون و تاس ماهی و شیپ با این روش جواب نمی دهد.
اگر از سولفات آلومینیم با خلوص بالا و یا از انواع اصلاح شده آن مثل Lutan B به همراه مواد دباغی آلدئیدی استفاده شود و در مرحله روغن دهی هم از روغن های مناسب استفاده شود، نتیجه بهتری به دست می آید. نقطه چروک شدگی چرم های فوق ۶۲ – ۷۰ درجه سانتی گراد است.

۱-۳ دباغی گیاهی

در دباغی گیاهی معمولاً از پودر میموزا استفاده می کنند. نتیجه این کار در پوست تاس ماهی و اوزون برون خیلی خوب است.
اگر در مراحل قبل از دباغی (سوکینگ – لایمینگ) مشکلی پیش نیاید، چرم دباغی شده گیاهی کامل نرم می شود. طوری که این چرم با چرم های دامی تقریبا فرقی نخواهد داشت.
در پوست فیل ماهی به دلیل اینکه ضخامت قسمت های سفید زیر شکم و قسمت رنگی پشت با همدیگر اختلاف زیاد دارند، بدان جهت سرعت نفوذ مواد دباغی در این دو قسمت باهم فرق می کند.

این امر سبب می شود تا قسمت رنگی مواد بیشتری را جذب کند و درنتیجه یک طرف پوست ماهی پر و سنگین شود. درحالی که طرف دیگر به خصوص قسمت های بناگوش (قسمت های پوشاننده آبشش) دباغی نشده و خام باقی بماند.

چرم های دباغی شده گیاهی شبیه چرم های زیره گاوی هست.
به علت جذب بیش از اندازه میموزا و غلبه رنگ آن بر رنگ طبیعی پوست ظاهر چرم های تولیدی خوش آیند نیست و در مراحل تکمیلی هم نمی توان این ایراد را برطرف کرد.
با توجه به ملاحظات بالا استفاده از مواد دباغی گیاهی در ساخت چرم از پوست ماهیان خاویاری پیشنهاد نمی شود.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

۱-۴ دباغی با انواع سینتن

در این روش از انواع مختلف Replacment tanning agents استفاده می شود. موادی چون Irgatan Lv از شرکت CIBA و Cotritan IN از شرکت CHROMOS ZAGREB و باسینتان DLE از شرکت BASF برای این کار خیلی مناسب هستند.
در استفاده از مواد فوق به عنوان مواد دباغی، استفاده از عواملی دباغی آلدئیدی در مرحله پرتاناژ ضروری است. مواد فوق اغلب
دارای مشتقات فنا هستند. این مواد، وقتی مرحله آنزیم دهی خوب جواب نداده باشد به عوض نفوذ در چرم، در رخ آن رسوب می کنند و سبب ترک برداشتن رخ چرم در حین عمل دباغی می شوند.

بهترین روش جلوگیری از ترک خوردگی رخ چرم استفاده از مواد آلدئیدی چون Relugan GT50 در مرحله پرتاناژ هست.
استفاده از عوامل دباغی نرم مثل Relugan RE قبل از افزایش عوامل دباغی فنل دار به حمام دباغی هم از ترک برداشتن رخ چرم جلوگیری می کند.
در این روش رنگ محلول آلدئیدی با رنگ سینتن تا که در مقابل نور به زردی می گرایند ترکیب شده و رنگ طبیعی پوست را تغییر می دهد. در بسیاری از موارد این تغییر رنگ باعث زیبایی ظاهر پوست ماهی می شود.

در مراحل فینش در اثر اکسید شدن چربی خام موجود در کناره های ردیف های استخوانی، رنگ خرمایی تندی در اطراف این استخوان ها به وجود می آید.
حضور این رنگ به همراه رنگ زمینه قبلی ظاهر پوست ماهی را بسیار زیبا می کند. استفاده از انواع سینتن مای پلیمری و ملامینی سبب پری چرم شده و رخ چرم را لطیف می کند. نقطه چروک شدگی این چرم ها بین ۶۲-۶۵ ºC است.

۱-۵ دباغی آلدئیدی:

دباغی آلدئیدی یکی از روش های بسیار مناسب برای انواع پوست ماهیان از جمله ماهیان خاویاری است. در این روش در عین اینکه پوست رنگ ظاهر خود را حفظ می کند معایب روش های قبلی مثل ترک خوردگی رخ در روش دباغی با سینتن ها، احتمال رسوب کروم، دباغی کرومی، سختی و جاذب الرطوبی بودن روش آلومینیمی و حذف رنگ طبیعی در روش دباغی گیاهی را هم ندارد.

با این حال استفاده از گلوتار آلدئیدها رنگ چرم را زرد می کند. بهتر آن است که برای دباغی از فرمالدئید استفاده شود و در مرحله ریتانینگ ازسینتن های فاقد رنگ جهت پر کردن چرم استفاده شود. نقطه چروک شدگی چرم ها دباغی شده آلدئیدی C70 است.

تنها عیب عمده این روش آن است که استفاده از فورمالین مسائل زیست محیطی بسیاری به همراه دارد؛ و در بعضی از کشورها استفاده از این ماده ممنوع شده است.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

۱-۶ دباغی با روغن

در این روش از مواد روغنی که هم خاصیت دباغی دارند و هم در مرحله روغن دهی به کار می روند استفاده می شود. در ریتانینگ چرم هایی که با روغن دباغی می شوند از سینتن های نرم و فاقد رنگ استفاده می شود.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

عیب عمده این روش آن است که چرم حتی بعد از اتمام مرحله تکمیل در اثر کش دادن و یا تاکردن در محل تا خوردگی و یا کش داده شدن بیرنگ یا کم رنگ می شوند.(حالت Pull up)
این حالت در چرم های گوسفندی یک مزیت است؛ اما در چرم های رویه کفش و پوست ماهیان خاویاری از ارزش کار کم می کند.
موادی چون امرگان A برای این کار خیلی مناسب است.

۲- نتیجه گیری و انتخاب روش ساخت چرم از پوست ماهی – ماهیان خاویاری:

استفاده از هرکدام از روش های فوق درحد خوبی نتیجه بخش است.
با این حال به نظر می رسد که استفاده از ترکیب روش های مختلف برای ساخت چرم از پوست بعضی گونه های ماهیان خاویاری بهتر است و برای بعضی گونه ها فقط باید از روش ( ۴-۵) استفاده کرد.

به طورکلی می توان گفت که ویژگی های خاص گونه های مختلف ماهیان خاویاری روش و نحوه دباغی پوست ماهیان خاویاری آن را مشخص می کند.
آزمایش ها نشان می دهد وقتی انواع مختلف پوست ماهی در محلول یکسانی از آب نمک و اسیدسولفوریک که دارای pH =3 هستند قرار می گیرد.
بعد از ۲۴ ساعت هرکدام از محلول های فوق pH متفاوتی را نشان می دهند.

به عنوان مثال محلول هایی که در آن ها پوست فیل ماهی یا پوست چالباش قرار داده شده بعد از ۲۴ ساعت pH آن ها از ۳ به ۷/ ۴ – ۲/ ۴ افزایش پیدا می کند درحالی که محلول هایی که در آن ها پوسته های تاس ماهی یا اوزون برون و یا قره برون قرار داشته pH بین ۶/ ۶ – ۲/ ۶ خواهند داشت.
بالاترین pH مربوط به محلول محتوی پوست اوزون برون هست. (۶/ pH= 6) توجه به مطالب فوق معلوم می شود که جذب اسید در گونه های مختلف متفاوت است و این امر شاید با گروه های کربوکسیلیک آزاد موجود در کلاژن پوست ارتباط داشته باشد.

با توجه به اینکه شرح این مطلب مستلزم داشتن اطلاع کافی از بیو شیمی و بافت شناسی جانوری است و ما این استطاعت را داریم، جهت توجیه تغییرات متفاوت pH محلول های یکسان فوق فرض می کنیم که اسیدهای آمینه کلاژن پوست در حال نرمال به صورت زیر قرار گیرند:
با افزایش اسید به محلول و نفوذ تدریجی آن در الیاف پوست، قطبین مولکول اسیدآمینه یو نهای غیر همنام خود را جذب می کنند:
بدیهی است که هرقدر گروه کربوکسیلیک زیاد باشد به همان اندازه H بیشتری جذب خواهد شد و با جذب H از محیط، pH محلول افزایش پیدا می کند تا اینکه واکنش بالا به حالت تعادل برسد. بعد از تعادل واکنش فوق pH محلول (محیط) ثابت می ماند.

با توجه به اختلاف pH محلول های آزمایشی می توان نتیجه گرفت که پوست اوزون برون-/ ۱۰۰۰ مرتبه بیش از پوست فیل ماهی اسید جذب کرده و به عبارت دیگر، پوست ازون برون / ۱۰۰۰ مرتبه بیش از پوست فیل ماهی دارای گروه کربوکسیلیک آزاد هست.
شاید به این علت است وقتی که از آلوم برای دباغی اوزون برون استفاده می شود، مولکول های بیشتری از آلوم جذب پوست می شود و چون آلوم حالت شکنندگی سوخت کنندگی دارد، بدان جهت چرم تولیدشده هم سفت و شکننده می شود.
درحالی که در پوست فیل ماهی این حالت تقریبا دیده نمی شود. بر این اساس می توان گفت که ویژگی های خاص پوست های مختلف روش دباغی آن را مشخص می کند.
با توجه به نتایج آزمایش ها و کارهای انجام گرفته و با در نظر گرفتن مطالب ارائه شده، تقسیم بندی زیر به عنوان یک راهنمای کلی برای دباغی انواع پوست ماهیان خاویاری پیشنهاد می شود:

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

با وجود جدول فوق بهترین روش دباغی آن است که اول پوست ها با روغن پرتاناژ شده و بعد با آلدئید دباغی شوند و در مرحله بعدی با انواع سینتن های مناسب ریتانینگ شوند. این روش در مورد اکثر گونه ها صادق است. در مورد اوزون برون شاید تنها روش دباغی ممکنه همین روش باشد.

مراحل ساخت چرم از پوست ماهی – ماهیان خاویاری:

۳-۱ سو کینگ:

این عمل به چند منظور صورت می گیرد. اول اینکه سطح خارجی پوست ماهیان خاویاری پوشیده از لایه ظریف چربی است که باعث لغزنده بودن آن هست.
برای حذف این چربی سوکینگ و استفاده از مواد چربی گیر در آن ضروری است.

دوم اینکه به هنگام صید، مقدار زیادی ماسه ریز به بدن حیوان می چسبد. در مرحله سوکینگ ماسه شسته و حذف می شود. پوست های خشک نمکی برای ادامه فرایند باید به طور کامل خیسانده شوند.
مدت زمان لازم برای این کار به طور متوسط ۲ شبانه روز است که بسته به مدت انبارداری و نوع پوست می تواند دو برابر هم شود.
استفاده از عوامل ضد باکتریایی در مرحله سوکینگ بسیار ضروری است. برخلاف پوست های دامی سوکینگ پوست ماهیان خاویاری درمحلول آب نمک بهتر صورت می گیرد. شاید سبب این امر سازگاری محلول آب نمک با محیط زندگی ماهی باشد.

اگر بومه آب نمک بالاتر از ۷ باشد و با افزایش کربنات سدیم pH محیط به ۱۰ – ۵/ ۹ برسد. شرایط مناسب برای سوکینگ ایجاد می شود. بهتر آن است که پوست یک شبانه روز درمحلول آب نمک با ۱۰=pH و یک شبانه روز در غیاب نمک وصرفا در محلولی که دارای ۱۰=pH است قرار گیرد.

اگر سوکینگ درپدل صورت گیرد به خاطر به هم زدن های متوالی، کار بهتر صورت می گیرد. سوکینگ خوب مقدمه دباغی درست هست. اگر سوکینگ در خمره انجام شود، باید مدت زمان آن را به چند برابر افزایش داد.

۳-۲ سیلیس گیری:

تجربیات و آزمایش ها نشان می دهد که اگر سیلیس گیری (نرم کردن استخوان ها) بعد از سوکینگ صورت گیرد، به دو علت مفید خواهد بود:

اول اینکه بعد از نرم شدن استخوان لش زنی به راحتی صورت می گیرد و حرکات مکانیکی وارده به پوست، به ردیف استخوان های آن آسیب نمی رساند و دوم اینکه در مرحله سیلیس گیری می توان پوست را مدت زمان زیادی نگهداری کرد.

مرحله سیلیس گیر بیشتر در تهیه چرم از پوست کورکودیل ها که دارای مواد غضروفی سخت هستند، بکار می رود. این مرحله تقریباً مثل مرحله پیکلینگ است.
با این تفاوت که در این مرحله حتما باید از اسیدکلریدریک استفاده شود. اسیدکلریدریک نمک های کلسیم موجود در غضروف و استخوان را حل و حذف می کند و باعث نرمی آن می شود.
هر قدر غلظت اسید بالا باشد، زمان تأثیر آن کمتر خواهد بود.
برای دوری از پیش آمدن تورم اسیدی، پوست ها باید درمحلول آب نمک که دارای بومه ۲۰ هست، حداقل مدت یک ساعت قرار گیرند و اسید به تدریج و در مدت ۴- ۳ ساعت به محلول افزوده شود.

بعد از هر مرحله افزایش اسید ضمن به هم زدن محلول pH باید کنترل شود. تا اینکه ۰=pH شود.
در اثر جذب اسید توسط الیاف پوست، pH محیط افزایش پیدا می کند. ازاین رو روز و یا روزهای بعد هم ضمن کنترل pH بایستی با افزایش اسید آن را به صفر رساند.
مقدار اسید مصرفی به غلظت اسید و به نوع و تعداد پوست بستگی خواهد داشت. عمل سیلیس گیری از ۳ تا ۱۰ روز طول می کشد. بعد از اتمام سیلیس گیری پوست به محلول آب نمک با بومه ۱۰ ، منتقل می شود تا pH آن به تدریج افزایش یابد.
انتقال پوست سیلیس گیری شده به محلول آب نمک سبب می شود تا pH محلول حداکثر تا ۴- ۵/ ۳ افزایش یابد. افزایش pH اگردرمدت زمان حداقل دو روز صورت گیرد، از تورم احتمالی اسیدی جلوگیری خواهد شد.

بعد از دو روز پوست به محلول آب نمک دیگری که دارای درجه بومه ۷ هست، منتقل شده و با افزایش تدریجی کربنات سدیم pH محیط به ۷- ۶ رسانده می شود. در این مرحله باید دقت شود تا pH محیط و مقطع پوست یکسان شود.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

۳-۳ لایمینگ:

پوست های خنثی شده مرحله قبل در غیاب نمک وارد مرحله لایمینگ شده، با افزایش کربنات سدیم pH محیط به ۱۰ می رسد. اگر پوست مدت ۳ شبانه روز در این حال باقی بماند، جواب مطلوب حاصل می شود.
شاید بتوان لایمینگ را با استفاده از قلیاهای قوی دیگر مثل سولفید سدیم، آهک، کاستیک سودا و یا مخلوطی از آن ها انجام داد؛ اما آزمایش ها نشان می دهد که بنا به دلایل زیر استفاده از کربنات سدیم بهترین نتیجه را می دهد:

وقتی از سولفید سدیم برای لایمینگ استفاده می شود، به موازات ردیف استخوان ها خوردگی شدید در پوست به وجود می آید، طوری که با کوچ کترین کشش پوست تکه تکه می شود.
این حالت در حمام لایمینگ محتوی مخلوطی از سولفید سدیم و آهک نیز دیده می شود؛ اما شدت آن کمتر از حالت اول است. اگر از کاستیک سودا در لایمینگ استفاده شود، غیر از استخوان ها بقیه قسمت های پوست از بین می رود.
اگر غلظت سود مصرفی کم باشد، بافت سطحی پوست از بین می رود و پوست تبدیل به یک تکه پوست کاملاً سفید عاری از هرگونه نقش و نگار م یشود. استفاده تنها از آهک، پوست را بسیار نرم و لطیف می کند و هیچ صدمه ای به بافت آن وارد نمی کند.

اما وقتی پوست دباغی شده و روغن داده می شود. به علت عدم جذب روغن ویل سایر مسائل ناشناخته بعد از اتمام فرایند تولید، چرم حاصله کاملاً خشک می شود. با توجه به مطالب بالا بهترین و ساده ترین راه لایمینگ استفاده از کربنات سدیم است.

۳-۴ لش زنی:

لش زنی پوست های که به روش الف یا ب پوست کنی شده اند، خیلی راحت صورت می گیرد. البته باید پوست از طرف طول آن لش زنی شود. در این حالت هم آسیبی به استخوان ها نمی رسد و هم کارگر بدون احساس خطر، از ماشین استفاده می کند.
مهارت کارگر و تنظیم دستگاه از عوامل مهم یک لش زنی صحیح هست. بعد از اتمام لش زنی پوست با آب ۲۵ درجه دو بار شستشو داده می شود.

۳-۵ دیلایمینگ-بیتینگ:

وقتی از کربنات سدیم در مرحله لایمینگ به مقدار کافی مصرف می شود. pH مقطع و محلول حدودا به ۱۰ می رسد. در مرحله دیلایمینگ مثل روش دیلایمینگ پوست های دامی سعی می شود تا ضمن حذف مواد قلیائی pH محیط و مقطع پوست به حدود ۵/ ۸- ۸ رسانده شود.
بهترین وسیله دیلایمینگ شستشوی پوست با آب هست.
اگر دو یا سه مرتبه این عمل تکرار شود نتیجه بهتری به دست می آید. با این حال استفاده از سولفات آمونیوم خیلی رضایت بخش است.مقدار آنزیم مصرفی به قدرت بیتینگ آن بستگی دارد.
از این رو مصرف آن از ۱ الی ۳ گرم در لیتر محلول فرق می کند.
اگر دمای حمام بیتینگ ۲۸ – ۳۰ درجه و مدت عمل آن ۳-۲۴ ساعت باشد. نتیجه خوبی حاصل می شود. وقتی دما زیاد می شود و یا مدت عمل بیش از یک شبانه روز طول می کشد، پوست بو می گیرد. نتیجه تأثیر آنزیم را باید تنها با لمس کردن پوست با دست تشخیص داد. آزمایش حباب در مورد پوست ماهیان نمی تواند عملی باشد.

۳-۶ چرب یگیری:

به دو روش می توان چرب یگیری را انجام داد:
۳-۶-۱ چرب یگیری شیمیائی:

چربی گیری خوب با استفاده از آمولیسیون آب، حلال نفتا نیک امولیسیون کننده مناسب می تواند صورت گیرد، به شرط اینکه نسبت حلال نفتا، عامل امولیسیون کننده و آب به ترتیب ۱:۱:۶۰ در نظر گرفته شود.
چربی موجود در ظاهر پوست کامل حذف می شود. نتیجه لش زنی خوب را می توان در این مرحله دید.
چربی گیری در درام و در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد نسبت به چربی گیری در بدل نتیجه بهتری می دهد.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

۳-۶-۲ چرب یگیری فیزیکی:

این روش فقط برای حذف چربی های موجود و محبوس شده در طاقدیس های استخوانی بکار می رود.
به خاطر اینکه پوست فیل ماهی، استخوان های زیادی ندارد از این رو می توان بدون استفاده از روش فیزیکی فقط با استفاده از روش معمولی شیمیائی چربی گیری آن را به نحو دلخواه انجام داد.
در روش فیزیکی بعد از مرحله بیتینگ با آب گیری پوست، آن را برای چربی گیری با پرس آماده می کنند. بهتر است برای اجتناب از صدمه دیدگی پوست و آلوده نشدن دستگاه به روغن پوست ماهی از دوتکه نمد پهن به عنوان بالش های بالایی و پائینی پوست در دستگاه پرس استفاده شود.
ورقه ای نمدی ضمن جلوگیری از صدمه دیدگی پوست، با جذب روغن مترشحه پوست، از آلوده شدن دستگاه به روغن پوست ماهی جلوگیری می کند. در این روش با اعمال فشار ۱۰۰ بار در مدت ۳۰ ثانیه تقریباً تمام چربی  های محبوس شده در طاقدیس های استخوانی، به سطح چرم آمده و جذب نمد می شود.
ماشین موستاردینی برای این کار بسیار مناسب است.

شاید بتوان از نیروی هیدرولیکی جک و دو صفحه پهن هم برای این منظور استفاده کرد. بعد از پرس، برای حذف چربی های مترشحه پوست، باید از روش اول چربی گیری استفاده کرد. بدین ترتیب در حقیقت برای چربی گیری خوب باید از هر دو روش فوق استفاده شود.

البته باید این نکته را هم در نظر داشت که پوستهایی که دارای استخوان های بزرگ هستند، ضمن پرس شدن این استخوان ها می شکنند و با شکسته شدن استخوان، چربی به سطح پوست راه می یابد.
این حالت بیشتر در مورد پوست های که به روش الف پوست کنی می شود، دیده می شود و درنتیجه چرم به دست آمده بد شکل می شود.

۳-۷ پیکلینگ:

عمل سالامبور سازی پوست ماهیان در ساخت آن ها چندان ضرورتی ندارد اما این عمل یکی از بهترین روش های نگهداری پوست به مدت طولانی است. به خصوص اگر به جای اسید فورمیکا یا اسیدسولفوریک از اسید کلریدریک استفاده شود، به نرم شدن استخوان ها و غضروف ها هم کمک می کند.

موقع دباغی پوست با کروم یا آلومینیم وکلا موقع دباغی پوست با مواد دباغی معدنی پیکل کردن پوست الزامی است و در سایر روش های ساخت که قبلاً توضیح داده شد احتیاجی به سالامبور کردن آن نیست.

اگر پیکلاژ جهت نگهداری پوست ماهی باشد، در این صورت باید بومه آب نمک حداقل ۲۰ و pH پوست در ۲- ۱ تنظیم شود؛ اما اگر پیکلاژ صرفا جهت آماده سازی محیط برای دباغی با مواد معدنی باشد.
در این حالت اگر بومه ۱۰ – ۱۲ و ۲/ ۸- ۳/ pH =2 باشد، کافی است. و نتیجه دلخواه به دست می آید.

۳-۸ دباغی:

در بخش مربوط به روش های ساخت، رو شهای گوناگون برای ساخت چرم از پوست ماهیان خاویاری  بیان شد. آنچه باید درهمه روش ها در نظر گرفته شود این است که روغن دهی مناسب و به موقع باشد.
مثلاً در دباغی با مواد معدنی حتما از روغن هایی که در برابر اسیدها مقاومت خوبی دارند حداقل به مقدار ۲ گرم در لیتر محلول استفاده شود. در روش هایی هم که احتیاج به پیکلاژ پوست ماهی نیست، اگر از مواد Oil tanning به عنوان مواد پرتاناژ استفاده شود.
نتیجه بهتری عاید می شود. بعد از اتمام دباغی اگر پوست ماهی حداقل ۲ شبانه روز به صورت خرک چینی شده باقی بماند و بعد به مرحله ریتانینگ برود نتیجه بهتری حاصل می شود.

۳-۹ ریتانینگ:

این مرحله با مرحله ریتانینگ چرم های سبک فرقی ندارد و چون رنگ طبیعی پوست ماهیان خاویاری دلخواه است، لذا به رنگرزی خاصی هم احتیاجی نیست. البته اگر به مقدار خیلی کم از رنگ های اسیدی آبی و یا سبز در رنگرزی استفاده شود به واسطه ترکیب رنگ طبیعی پوست ماهی با رنگ افزوده شده به درام، رنگ دلپذیر خاصی به دست می آید که ارزش چرم را خیلی بالا می برد.

در ریتانینگ بهتر است از سینتنهای نرم استفاده شود.
استفاده از مواد دباغی آلدئیدی قبل از سینتن ها خصوصا در مرحله پرتانینگ خیلی مناسب است.
طوری که اگر در غیاب یا همزمان با مواد دباغی آلدئیدی مثل Relugan GT50 از سینتن هایی که دارای مشتقات نفتالینی یا فنلی هستند، استفاده شود رخ چرم ماهیان خاویاری مثل زمین های کویری ترک برمی دارد و چرم کاملاً از بین می رود.
روغن دهی در دمای ۵۰ – ۶۰ درجه سانتی گراد صورت می گیرد و فیکس آن با اسید فورمیکا امکان پذیر است.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

۴- تکمیل:

۴-۱ عملیات قبل از فینیش

اگر در تمام مراحل مربوط به تهیه، نگهداری وساخت پوست ماهیان خاویاری  دقت کافی صورت گرفته باشد،کراست تولید شده احتیاج زیادی به عملیات فینیش نخواهد داشت.
پوست ماهی هایی که ردیف استخوان های زیاد و یا درشت دارند موقع نرم کردن بادستگاه شدل معمولا معیوب می شوند.
بهتر آن است که به مدت طولانی این نوع چرم ها، میلینگ شوند. چرم میلینگ شده بعد از نرم شدن، گیره می شود. چون این نوع پوست ماهی ها لش زنی می شوند و امکان شیوینگ ندارند، بدان خاطر معمولا طرف لش، دارای ضایعات است.
این مواد اضافی باید از طریق بافینگ حذف شوند. برای یکنواختی بافینگ، چرم گیره شده باید پرس شود. فشار واردهی ۲۵۰ بار و دمای ۱۰۰ درجه برای این کار مناسب است.
در نتیجه پرس شدن طرف لش چرم کامل هموار شده و بدین ترتیب برای بافینگ آماده می شود. در بافینگ در اثر فشار واصطکاک وارده دمای موضعی چرم زیاد می شود و چون نقطه چروک شدگی آن کم است، امکان دارد چرم حالت خود را از دست بدهد. بدان خاطر بهتر است بافینگ با فشار کم و به طور یکنواخت انجام گیرد.
چرم های بافینگ شده بعد از گرد گیری و تریم کاری برای عملیات فینیش آماده می شود.

۴-۲ فینیش

پوست های ماهیان خاویاری دارای نقش و نگاری طبیعی به خصوصی هستند که احتیاجی به عملیات فینیش ندارد. اگر هم در این رابطه کاری صورت بگیرد تنها برای جلا دادن به سطح آن است.
استفاده از رزین های نرم و واکس های مناسب به ویژه استفاده ازلاک های حلالی سبب براقیت و ضد آب شدن چرم می شود.
در بعضی گونه ها از جمله پوست ازون برون و تاس ماهی استفاده از حلال های ورنی سبب زیبایی بیش از حد چرم می شود.
پوست فیل ماهی در جریان ساخت وساز مقداری از رنگ طبیعی خود را از دست می دهد با استفاده از مواد فینیش مناسب از جمله انواع پیگمنت ها و رزین بایندرها در حد مطلوبی می توان چرم را به رنگ طبیعی درآورد.

در صورت مصرف مقادیر زیاد لاک ورنی چرم حالت طبیعی خود را از دست می دهد بهتر آن است که از لاک های حلالی استفاده شود و برای براقیت زیاد، چندین مرتبه چرم فینیش شده در دما و فشار بالا روتو پرس شود.

۵- فورمولاسیون ساخت:
۱- عملیات قسمت تر

الف- شستشوی اولیه + سو کینگ + سیلیس گیری ماهیان خاویاری این عملیات در پدل انجام می گیرد. منظور از گرم یعنی گرم در لیتر محلول و در دقیقه

ب-دباغی اولیه :

پلت حاصل از عملیات فوق در ماهیان خاویاری  طبق دستور العمل زیر دباغی می شود.
این روش به عنوان یک روش یونیورسال برای دباغی تمام گونه های ماهیان خاویاری پیشنهاد می شود.
مواد مصرفی براساس درصد وزن پلت لش زنی شده محاسبه می شود.

ج- پلت های حاصل از عملیات فوق که معادل وت بلو چرم دامی است مدت یک هفته کتن شده و سپس طبق برنامه زیر دباغی مجدد می شود. نتیجه کار کراست است.
درصدها بر اساس وزن وت بلو است.

ساخت چرم از پوست ماهی - ماهیان خاویاری

د- فینیش:

در این مرحله فقط از رزین و لاک بی رنگ جهت براق کردن چرم استفاده می شود.

منبع مورد استفاده:
Recipes Recommende for the Production of Leather from Reptiles and Fish S kin B. ASF.Germany
در مورد منبع مورد استفاده باید گفت که: این منبع پیشنهاداتی را در مورد ساخت چرم انواع خزندگان و ماهی ارائه میککند. ماهی مورد نظر دراین پیشنهادات کوسه است. در مورد ماهیان خاویاری پیشنهادی ارائه نشده است. ازجهت شباهتهایی بین پوست کورکودیل ها و ماهیان خاویاری می توان پیدا کرد. از این رو پیشنهادات ارائه شده مفید فایده بود.
۲- منبع مورد نظر نه به عنوان یک منبع علمی در کتب و نه به عنوان یک مقاله پژوهشی در جایی چاپ نشده است. بلکه همراه بروشو رهای ساخت چرم و کاتالوگ های مواد شیمیایی شرکت BASF به صورت یک بروشور در اختیار اغلب چرم سازان قرارگرفته است.

نویسنده:
استاد مهندس عباداله یوسف زاده – استاد دانشگاه

 

بحران در صنعت چرم و ارائه راهکار ها و چالش های حمایت

بحران در صنعت چرم و ارائه راهکار ها و چالش های حمایت

مقدمه:بحث بحران در صنعت چرم، بحث جدیدی نیست چرا که در طی سال های گذشته این صنعت قدیمی در ایران با ناملایمت های فراوان مواجه است.ارائه راهکارها و چالش های حمایت.
در عصر جدید و در هزاره سوم، بحران ها واقعیتی جدایی ناپذیر از ماهیت درونی سازمان ها هستند. بحران ها در واقع در اثر رخدادها و عوامل طبیعی و غیرطبیعی (به طور ناگهانی) پدید می آید وسختی و خسارت را به یک مجموعه یا جامعه انسانی تحمیل می کنند.
مدیریت بحران برای مواجهه با موقعیت های غافل گیرکننده و غیر منتظره پیش از هر چیزی نیازمند تجربه، آمادگی، مهارت، سرعت عمل، هوشمندی و خلاقیت است. مدیریت بحران فرآیند برنامه ریزی وعملکرد است که با مشاهده سیستماتیک بحران ها و تجزیه و تحلیل آن ها در جستجوی یافتن ابزاری برای کاهش اثرات بحران است.
مشکلات و بحران های صنعت چرم در ایران

• نبود استراتژی و برنامه ریزی مشخص و کارآمد در صنعت چرم
• بهره وری پایین در واحد های تولیدی چرم
• توجه ناکافی برای نوسازی خط تولید چرم
• رقابت منفی و شکننده میان کارخانجات تولید چرم
• ناهماهنگی با فناوری های روز دنیا
• نبود نیروی انسانی ماهر، متخصص و متعهد در واحد های تولیدی چرم
• مدیریت سنتی در واحدهای تولید چرم
• نبود واحد تحقیق و توسعه و نوآوری در واحد های چرم
• بازاریابی سنتی
• توجه نکردن به برندسازی
• کمبود پوست خام با کیفیت سبک و سنگین
• کنترل ناکافی بر نحوه سلاخی دام برای پوست با کیفیت
• نبود سازمان مشخص ناظر بر نحوه نگهداری پوست سلاخی شده
• نبود سازمان مشخص ناظر بر نحوه حمل پوست تا کارخانه چرم سازی
• صدور جواز تأسیس کارخانه بدون برنامه و ضابطه
• خودکفا نبودن در تولید مواد اولیه با کیفیت

با بررسی مشکلات این صنعت در نهایت می توان آن ها را در سه گروه اصلی دسته بندی کرد:

الف. مشکلات موجود قبل از فرآیند دباغی در صنعت چرم

• کمبود پوست خام سبک و سنگین با کیفیت
• کنترل ناکافی بر نحوه سلاخی دام برای پوست با کیفیت
• نبود سازمان مشخص ناظر بر نحوه نگهداری پوست سلاخی شده
• نبود سازمان مشخص ناظر بر نحوه حمل پوست تا چرم سازی

ب. مشکلات و چالش های موجود در فرآوری و دباغی

• نبود نیروی انسانی ماهر، متخصص و متعهد در واحد های تولیدی چرم
• مدیریت سنتی در واحدهای تولید چرم
• نبود واحد تحقیق و توسعه و نوآوری در واحد های چرم
• بهره وری پایین در واحد های تولیدی چرم
• توجه ناکافی به نوسازی خط تولید چرم
• نبود استراتژی و برنامه ریزی مشخص و کارآمد در صنعت چرم
• صدور جواز تأسیس کارخانه بدون برنامه و ضابطه
• رقابت منفی و شکننده میان کارخانجات تولید چرم
• خودکفا نبودن در تولید مواد اولیه با کیفیت
• ناهماهنگی با فناوری های روز دنیا

ج. مشکلات موجود در نظام توزیع و صادرات

• بازاریابی سنتی
• توجه نداشتن به برندسازی
• عدم توانایی و مشکلات در تامین و دریافت ارز صادراتی

در ادامه به توضیح و ارائه راهکار در مورد برخی از موارد و مشکلات ذکر شده می پردازیم.

• نبود استراتژی و برنامه ریزی مشخص و کارآمد در صنعت چرم:

لزوم برنامه ریزی وداشتن استراتژی جامع و کارآمد در هر کاری بر هیچکس پوشیده نیست و صنعت چرم نیز از این امر مستثنی نیست.
باوجود داشتن چندین برنامه استراتژی و برنامه ریزی ناقص و ناکارآمد و هزینه های گزاف برای تدوین آن ها، برنامه ریزی دقیقی برای استفاده از تجارب دیگرکشورهای صاحب نام در این صنعت هم وجود ندارد.
همه متولیان در صنعت چرم اتحادیه ها، تشکل ها و حتی تدوین کنندگان استراتژی ها به فکر نام خود، کارگاه و کارخانه و یا تشکل خود هستند و هیچ آینده روشنی را برای این صنعت متصور نیستند.
از پیدایش صنعت چرم در ایران تا به امروز برنامه جامعی برای بهبود و کیفیت بخشیدن به صنعت دامی و پوست کشور وجود نداشته و یا به صورت عملیاتی نبوده اند.
پوست به عنوان ماده اصلی دباغی باید همیشه مورد توجه قرار گیرد و پوست عامل حیات بخش به چرمشهرهاست. بی توجهی به پوست زیان های جبران ناپذیر زیست محیطی و در نهایت چرم بی کیفیت را منجر می شود.

صدور جواز تأسیس کارخانه بدون برنامه و ضابطه

ایجاد واحد های کوچک تولید بدون خطوط کامل تولید فاقد ارزش افزوده بالا بوده و امکان رقابت در سطح بین المللی و حتی در دراز مدت در سطح داخلی را نیز نخواهد داشت.
نداشتن برنامه راهبردی جامع کاربردی و ارائه موافقت اصولی و جواز تاسیس واحد تولیدی و بی توجهی به اولویت های سرمایه گذاری در بخش های مختلف این زنجیره، مشکلی را به وجود آورده که امروزه با آن مواجه هستیم.
ناهماهنگی در بخش های مختلف مانند گمرگ و اداره صنعت، معدن وتجارت و دیگر سازمان ها (که خود نشانگر فقدان برنامه در صنعت چرم است) باعث شده تا واحد های تولید چرم که فاقد موافقت اصولی و جواز هستند، به راحتی امکان فعالیت در بازار داخلی وحتی در زمینه صادرات هم فعالیت داشته باشند.
در موضوع ارائه موافقت اصولی باید یک طرح و برنامه مشخصی مبنا قرار گیرد.
فرد و گروهی که برای سرمایه گذاری و دریافت موافقت اصولی به نهادهای ذی ربط مراجعه می کند باید با ارائه آموزش های مورد نیاز، آنها را با قوانین آشنا کرده و بعد از اخذ صلاحیت های لازم به صدور موافقت اصولی اقدام کرد و حتی باید موافقت اصولی های قدیمی نیز هز از چندگاهی مورد بازبینی قرار گیرند.
لازم به ذکر است که در ارائه موافقت اصولی نیز میزان مشخصی از آزادی در نظر گرفته شود چون که ارائه موافقت اصولی به صورت محدود و سخت گیرانه منجر به انحصار می شود.

رقابت منفی و شکننده میان کارخانجات تولید چرم

هر صنعتی زمانی می تواند بالنده و شکوفا باشد که بتواند مدیریت مالی درستی انجام داده و با مدیریت بازاریابی صحیح به توسعه و نوآوری دست یابد.
در حال حاضر، رسیدگی ناکافی ارگان های ذی صلاح موجب وجود کارگاه های متعدد بدون مجوز و در نهایت منجر به تولید چرم بی کیفیت شده است.
متأسفانه به دلیل بالا بودن هزینه های تولید و فقدان مدیریت متخصص و آشنا به علم روز بسیاری از کارگاه های تولیدی برای اینکه بتوانند قیمت تمام شده خود را کاهش داده و بازار را از آن خود کنند، اقدام به تولید محصول بی کیفیت کرده و با دست زدن به انواع روش های نادرست، سعی در کاهش هزینه های تولید خود کرده اند و در نهایت به علت ناآگاهی از علم نوین مدیریت مالی برای فروش مدت های بیش از یک سال را به مشتری خود پیشنهاد می دهند.

بحران در صنعت چرم و ارائه راهکار ها و چالش های حمایت

حمایت از خودکفایی در تولید مواد اولیه با کیفیت

وابستگی بخش اعظم مواد اولیه صنعت دباغی به واردات باعث بروز مشکلاتی زیادی شده است.
در این بین مواد اولیه تولید داخل توان رقابت با مواد خارجی خود را نداشته و یا مانند مواد فینیش بطور کل در داخل تولید نمی شوند.

نا هماهنگی با فناوری های روز دنیا

یکی از بزرگترین مشکلات صنعت چرم، آشنا نبودن با علم نوین مدیریت است.
به عنوان مثال بیشتر صاحبان واحد های تولیدی دارای پست های سازمانی متعددی هستند و به عنوان مدیر بازاریابی، مدیرتولید، مدیرمالی و… در واحد های خود بدون تقسیم کار مشغول به فعالیت هستند.
در حالی که از ابتدایی ترین قوانین تولید، اقتصاد، مدیریت و تکنولوژی آگاهی کافی هم ندارند و این امر باعث می شود برای متولیان واحد های تولیدی مفهوم سود و زیان، نوآوری، بهره وری، تکنولوژی و… بی مفهوم بوده و مشکلاتی که امروز با آن در چرمشهر مواجه هستند را موجب شد.
با مطالعه در کشورهایی که در صنعت چرم پیشتاز هستند مشاهده می شود که سطح بالایی از تکنولوژی مورد استفاده قرار می گیرد که در نتیجه بهره وری بالاتری را به همراه دارد.
ماشین آلات با عمر بیش از ۵ سال در صنعت چرم توان نه تنها رقابت جهانی را ندارد بلکه در زمانی نزدیک بازار داخلی را که با واردات بی رویه چرم نیز مواجه هست را از دست خواهند داد.

بازاریابی سنتی

هنگامی که کارخانجات صنعت چرم پس از پشت سر گذاردن مشکلات فراوان، موفق به تولید می شوند، با مشکلی دیگر مواجه می شوند که اگر از مشکلات قبلی بزرگتر نباشد کوچکتر و کم اهمیت تر نیست و آن مشکلات مربوط به توزیع فروش و بازاریابی محصولات است.
از آنجایی که چرم از پوست طبیعی به دست می آید و واحد تولیدی فقط بر دباغی آن می تواند تاثیر گذارد و بقیه خصوصیت های آن از طبیعت الهام می گیرد و این باعث می شود تا خریداران چرم از آنها برای پرداخت های طویل مدت و یا پرداخت نکردن ، مرجوعی جنس خریداری شده بعد از زمان زیاد و… استفاده کنند.

بحران در صنعت چرم و ارائه راهکار ها و چالش های حمایت

توجه نداشتن به برندسازی

از آنجایی که چرم تولید شده بایدبه محصول چرمی مانند کیف، کفش، کمربند، مبل و یا لباس چرمی تبدیل شود و مصرف کننده نهایی فقط با برند سازنده محصول چرمی در ارتباط است، همواره برندسازی در صنعت چرم کمرنگ است چون مصرف کنندگان چرم نیز خود را متعهد به حفظ برند تولیدکننده چرم نمی کنند.
این امر در صنعت چرم بی معنی جلوه می دهد.
اگر مصرف کننده نهایی یعنی مردم عادی از فروشندگان محصولات چرمی خواستار شناسنامه ای برای محصول چرمی باشند که در آن نوع چرم و دیگر وسایلی را که محصول نهایی با آن تهیه شده است و همچنین ارگان های ذی صلاح تولیدکننده محصول چرمی را موظف به رعایت این امر کنند برندسازی در واحد های تولیدی معنی خاصی به خود گرفته و همه سعی در تولید چرمی با کیفیت و رعایت استانداردهای نوین جهانی را خواهند داشت.

نتیجه گیری, پیشنهادات و راهکار

صنعت چرم نیازمند یک برنامه راهبردی جامع جدید و کاربردی است که باید از زمان پرورش دام، زمان ذبح، نگهداری پوست، حمل پوست، دباغی و مراحل تولید را با استفاده از علم نوین دنیا تدوین شود و استفاده از تجربیات کشورهای پیشرو در این صنعت موجب جهانی شدن این صنعت می شود.
با این تفاسیر مهمترین راهکارها و رهیافت های لازم برای حل مسائل و مشکلات صنعت چرم به شرح زیر پیشنهاد می شود:
۱- تدوین برنامه راهبردی جامع و کاربردی زیر نظر متخصصین کارآزموده برای صنعت چرم
۲- استفاده از مراکز آموزشی به روز دنیا در صنعت چرم برای تربیت متخصصین
۳- نظارت بر موافقت اصولی برای واحدهای تولیدی
۴- استفاده هرچه موثرتر از سیستم های علمی بازاریابی و فروش
و تمام پیشنهادهایی که در ویدیو ی بالا گفته شده

منابع:

۱- مردوخی، بایزید، نقش سرمایه در توسعه اقتصادی، ماهنامه اطلاعات سیاسی و اقتصادی، سال سوم، شماره هشتم، مرداد و شهریور ۱۳۶۸
۲- عظیمی، حسین، مدارهای توسعه نیافتگی در اقتصاد ایران، چاپ اول، نشر نی، تهران ۱۳۷۱
۳- دعایی، حبیب الله، مدیریت منابع انسانی، چاپ دوم، ۱۳۷۷
۴- رحیم یزارچی، محمد رضا و همکاران، بحران صنعت نساجی و ارایه راهکارها، سومین کنفرانس ملی مهندسی نساجی و پوشاک، یزد، اردیبهشت ۱۳۹۰

نویسنده: دکتر محمد دباغی صدر
دکترای مدیریت استراتژیک، تبریز، ایران

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش – الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش – الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی

صندل از بازآفرینی هیپی وار در اواخر دهه ی ۱۹۶۰ فرا رفت و در سال ۱۹۷۵ آن را با استفاده از چرم های فلزنما و پوست های نامتعارف به سبک و طرح های پاشنه بلند ساختند.
نقش و نگار مدل پوست مار در دهه ی ۱۹۷۰ میلادی در همه ی مجموعه های طراحی های کفش و تمام رده های قیمتی بر چرم ها نقش بسته بود.
متولدان دوران انفجار زاد و ولد که سی ساله شدند پسندهایشان به طرح های برانگیزاننده تر و بلوغ یافت هتر گرایش یافت و طراح ها از طرح ها و مدل های کلیشه ای سکودار فاصله گرفتند.
ارتفاع کفش های پاشنه بلند با برگشتن به پسندهای بهپوشی اواخر دهه ی ۱۹۷۰ میلادی مرتبا اوج گرفت و به ۱۰ سانتی متر رسید.
برخی از زنان ساز مخالفت با این طرح را زدند و آن ها را تجلی شکنجه های زن ستیزانه طراح ها خواندند اما محرک پسندهای بهپوشی چیزی جز خریدهای مصرف کنندگان نیست و کفش های پاشنه بلند هم مدل فروش خوبی داشت.
کفش ها را آگاهانه به گونه ای طراحی می کردند که پاشنه ی بلندی داشته باشد.
آن هایی که دوست نداشتند از پاشنه های بلند پسندروز پیروی کنند می توانستند به سراغ انواع کفش های پاشنه کوتاه و کفش های ورزشی بروند که در سال ۱۹۸۰ میلادیطراحی شده و  فروش خوبی داشتند.

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیصندل سیترون جیر دارای پاشنه ی ۸۰ میلی متر و بالاپاشنه ی
فلزنمای آینه ای و برش های جسورانه ی سبک صنعتی

 

 

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیصندل به رنگ گل سرخ دارای پاشنه ی ۸۰ میلی متری
با روکش چرم به رنگ صورتی، رویه ی چرمی زنجیره ای
در هم قفل شده و تسمه ی چندپیچ دور مچ پا

 

 

 

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیکفش جین پوش برگه باز و پاشنه ی قرمز

 

 

 

 

 

صندل دارای پاشنه ای به بلندی ۱۱۵ میلی متر از جنس مخمل سرخ و ساتن سیاه و آراسته به پاپیونی به اندازه ای اغراق آمیز

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

 

الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیعالم کائنات

این یک تصویر واقعی از کره زمین است به خوبی معلوم است که رنگ آبی خود را حاکم بر عالم کائنات کرده است.
طراح این کفش با بهره گیری از رنگ سحرآمیز آبی و راز آلود مشکی اعجازی ساده و گویا در این کفش هویدا ساخته است!

 

 

 

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیقلاده و کفش

اصلا لازم نیست من بگویم، رنگ این سگ پاکوتاه و رنگ قلاد هاش همانی است که طراح با یک
چشم کزدن سریع، به خورد این کفش داده است.
دست بر این سگ بکشید لطیف است مثل چرم، این کفش و قلاده که نشان استحکام است،
درست مثل زیره این کفش چرمی.

 

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیحس زیبای طبیعت
خودت را در دشت شقای قها رها کن لازم هم نیست همیشه در خیال، سیال شوی
این ی ک ا ص ل ا س ت !
در این کفش زیبایی در سادگی است یک کفش ساده که با شقایق های رنگ یاش
به زیبایی خود م یبالد مناسب برای بهار، تابستان و پاییز است.

 

 

 

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیخرس عروسکی

هنرمند حسی را م یگیرد و آن را تبدیل به اثر م یکند.
این کفش از این عروسک الهام گرفته است.

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی
مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیدنیای کودکی

حالا که دنیای شیرین کودکی را پش تسر گذاشت هاید با نگاه به
این صفحه به همان دوران م یروید.
یک طراح کفش بچگانه لازم نیست دوره خاصی را طی کند.
همین که در کودکی یک دنیای شاد داشته و آن را از یاد برده
باشد، کافیست همان شادی را در کفش یک کودک پیاده کند.

 

 

 

 

 

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحی

مدل ها و طرح های شگفت انگیز کفش در دهه 60 و 70 میلادی - الهام در طراحیبرگ های خزان زده

طراح با این بر گهای خزان زده و یک چینش ساده این صندل
ر ا ط را ح ی ک ر د ه ا س ت .
البته یک طراح باید هنر رنگ آمیزی را بداند، مثلا در این
صندل رنگ رویه و گل برگ های زرد و نارنجی با رنگ مشکی
تقارنی زیبا آفریده است!

 

 

 

 

 

منبع:بازار چرم و کفش